وَ قالَ الْمَلَأُ
و گفتند جمعى از رؤساء و اشراف
مِنْ قَوْمِهِ
از قوم آن رسول
الَّذِينَ
آن جمعى كه
كَفَرُوا
نگرويدند و ايمان نياوردند
وَ كَذَّبُوا
و تكذيب كردند
بِلِقاءِ الْآخِرَةِ
بديدن امورى كه در آخرتست از ثواب و عقاب
وَ أَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
و نعمت بسيار داده بوديم آنها را در زندگانى دنيا يعنى گفتند اين رؤساء مر عوام قوم را كه
ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
نيست اينرسول مگر آدمىاى مانند شما
يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ
مىخورد از آنچه ميخوريد شما از آن
وَ يَشْرَبُ مِمَّا - تَشْرَبُونَ
أى و يشرب مما تشربون منه ؟ يعنى و ميآشامد از آنچه ميآشاميد شما از آن و اگر او نبى بودى بايستى كه بصفت ملائكه بودى نخوردى و نياشاميدى .
وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ
و اگر اطاعت كنيد شما
بَشَراً مِثْلَكُمْ
آدمىاى مانند خود را در آنچه امر مىكند شما را
إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ
بدرستى كه شما در آن وقت اطاعت هر آينه زيانكارانيد زيرا كه شما خود را ذليل و خوار ساخته مأمور مثل خودى ميشويد
أَ يَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ
انكم ثانى تأكيد « انكم » ا و لست و « مخرجون » خبر آن و مجموع مفعول ثانى يعدكم و چون ميان انكم اول و خبر آن فاصلهء بظرف كه « اذا متم » تا آخر است واقع شده بود بنا برين طول فصل تأكيد آورده شده و تقدير كلام چنينست كه « أ يعدكم انكم مخرجون اذا متم و كنتم ترابا و عظاما » يعنى آيا وعده ميدهد آن رسول شما را به اينكه شما بيرون آورده شدگانيد از قبر و زنده شوندگانيد وقتى كه بميريد و باشيد خاك و استخوان مجرد از گوشت و پوست قرائت ابن مسعود بدون انكم اولست .