فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ
پس چون راست نشينى و قرار گيرى تو و كسى كه با تست بر بالاى كشتى
فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
پس بگو همه ثنا و ستايش ثابت است مر خداى تعالى را كه نجات داد ما را از جفاى گروه ستمكنندگان . اگر چه در كشتى غير حضرت نوح عليه السّلام قرار گرفته بودند اما تخصيص او بامر تحميد بواسطهء اظهار فضيلت او و اشعار بر اينست كه دعا و تحميد او مستغنى ميگرداند از دعا و تحميد غير .
وَ قُلْ
و بگو در وقت كشتى نشستن يا در وقتى كه از كشتى بيرون مىآيى
رَبِّ
اى پروردگار من
أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً
فرود آر مرا فرودآوردنى با بركت يا فرود آور مرا در منزلى و مكانى با بركت در كشتى يا در خشكى بنا بر اين « منزل » بضم ميم و فتح زاى ميتواند كه مصدر ميمى بمعنى انزال باشد و ميتواند كه اسم مكان باشد اما « منزل » بفتح ميم و كسر زاى البته اسم مكانست
وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
و تو بهترين فرودآرندگانى در منازل مباركه .
إِنَّ فِي ذلِكَ
بدرستى كه در آنچه كرده شد با نوح و با قوم او
لَآياتٍ
هر آينه نشانهاست براى اهل عبرت كه بدان عبرت گيرند
وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ
كلمهء « ان » مخففه از مثقله است زيرا كه لام « لمبتلين » كه لام فارقه است افادهء اينمعنى مىكند اى : و انه كنا لممتحنين يعنى و بدرستى كه شأن اينست كه ما هر آينه امتحانكنندگانيم عباد را بارسال رسل و بموعظه و تذكير تا معلوم شود كه كدام تابع و كدام منكرند « و
فى نهج البلاغة المكرم . ايها الناس ان اللَّه قد اعاذكم من ان يجور عليكم و لم يعذكم من ان يبتليكم و قد قال جل من قائل :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ
»
يعنى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند كه : اى گروه مردمان بدرستى كه حق سبحانه و تعالى پناه داده شما را از اينكه جور كند بر شما و بناه نداده شما را از اينكه امتحان