طلب كنيد در بياض روز
فَضْلًا
اسباب معيشت خود را
مِنْ رَبِّكُمْ
از پروردگار خود
وَ لِتَعْلَمُوا
و تا بدانيد از شب و روز
عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ
شمار سالها و حساب چيزها را
وَ كُلَّ شَيْءٍ
و هر چيزى را كه به آن احتياج داريد در امر دين دنيا
فَصَّلْناهُ
بيان كرديم آن را
تَفْصِيلًا
بيان كردنى كه التباسى در آن نباشد .
وَ كُلَّ إِنسانٍ
و هر آدمى را
أَلْزَمْناهُ
لازم گردانيديم بر او
طائِرَهُ
عمل او را و آنچه مقدر شده براى او از خيرات و شرور
فِي عُنُقِهِ
در گردن او مانند لزوم طوق در گردن او و على بن ابراهيم از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام در تفسير اين آيه روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه
« خير و شره معه حيث كان لا يستطيع فراقه حتى يعطى كتابه يوم القيامة بما عمل »
و در كتاب كمال الدين و تمام النعمة از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از الزام طائر در گردن آدمى الزام ولايت ائمهء معصومين است بر أعناق مؤمنين و در تفسير عياشى روايت از حضرت صادق عليه السّلام كرده كه مراد از الزام طائر جزئيات امور است كه حق سبحانه و تعالى آنها را مقدر كرده ظاهرا تسميهء آن جزئيات بطائر اشارت باشد بر اينكه آن جزئيات طيران ميكنند بسوى آدمى از آشيانهء غيب و ازو كر قدر ، كلّ فى وقته
وَ نُخْرِجُ لَهُ
و بيرون آوريم براى هر انسانى
يَوْمَ الْقِيامَةِ
در روز قيامت
كِتاباً
نوشته شدهاى كه آن صحيفهء اعمال اوست و آن كتاب موصوف به اين صفت است كه
يَلْقاهُ
مىبيند هر آدمى آن كتاب
مَنْشُوراً
گشاده شدم .
و گفته شود مر او را كه :
اقْرَأْ كِتابَكَ
بخوان نامهء اعمال خود را و در آن روز همه خواننده و عارف باشند « 1 » «
فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ
»
كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ
كلمهء « با » در « بنفسك » زائد است يعنى كافيست نفس تو امروز
عَلَيْكَ حَسِيباً
بر تو از آن جهت كه حساب كننده شمارندهء اعمال و كردارهاى تو است . و چون مراد از نفس شخص است بنا -
هامش
( 1 ) سورهء ق ، آيهء 22 .