وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً
و اگر خواستى خداى تعالى هر آينه قادر بود بر اينكه بگرداند همهء شما را يك گروه يعنى همه را مؤمن پاك اعتقاد گرداند
وَ لكِنْ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ
و ليكن گمراه ميگرداند بطريق تخليه و خذلان و سلب توفيق هر كه را كه خواهد يا آنكه راه بهشت به او ننمايد بواسطهء عناد او و مصرّ بودن او در كفر
وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
و هدايت كند و توفيق را رفيق سازد هر كرا كه خواهد
وَ لَتُسْئَلُنَّ
و هر آينه سؤال كرده شويد در روز جزا و مكافات
عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
از آنچه بوديد كه ميكرديد .
و به جهت مبالغه در قبح نقض عهد تكرار نهى از آن مىكند و ميفرمايد كه :
وَ لا تَتَّخِذُوا
و فرا ميگيريد
أَيْمانَكُمْ
قسمها و عهدهاى خود را كه از جملهء آن عهد ولايت و خلافت امير المؤمنين عليه السّلام است
دَخَلًا بَيْنَكُمْ
غدر و مكر و حيلت در ميان يكديگر
فَتَزِلَّ قَدَمٌ
تا بلغزد پاهاى شما از شاهراه اسلام ، و توحيد « قدم » با وجود آنكه مراد از آن « اقدام » است تنبيه بر آنست كه لغزيدن يك قدم امرى عظيم است تا بأقدام چه رسد
بَعْدَ ثُبُوتِها
بعد از ثبات و استحكام آن قدم در آن راه در حديث زيد بن الجهم است كه مراد از «
بَعْدَ ثُبُوتِها
» اينست كه بعد از گفتگوى حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله با مردمان در خلافت على عليه السّلام و جواب دادن حضرت مر آن دو سائل را كه آنچه من أمر ميكنم شما را در حق ولايت على مطابق حكم خداى و حكم رسول خداى تعالى است
وَ تَذُوقُوا السُّوءَ
بچشيد عذاب دنيا را
بِما صَدَدْتُمْ
بسبب باز ايستادن شما
عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
از راه خداى تعالى بنا برين ترجمه كلمهء « ما » مصدريست و مدخول خود را بمصدريت فروز مىآرد ، اى بصدودكم و اعراضكم عن سبيل اللَّه در حديث زيد بن الجهم است كه مراد از « سبيل اللَّه » على عليه السّلام است ، و همچنين در تفسير على بن ابراهيم مذكور است كه :
عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
يعنى على عليه السّلام
وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
و مر شما راست در آخرت عذابى بزرگ .