نازل شده كه
« أن تكون أئمة هى أربى و أزكى من أئمتكم »
يعنى اين نقض عهد و اخذ ايمان و عهود از روى مكر و حيلت بسبب آن مىكنند كه تا باشند ائمهء ضلال و بطلان در نظر قاصران مانند شما بهتر و پاكيزهتر از ائمهء واقعى نفس الامرى شما كه آنها ائمهء حقاند ، بنا بر آن مراد از « أئمتكم » ائمهء واقعى به حق خواهند بود و ميتواند كه مراد از « ائمتكم » ائمهء ضلال باشند ليكن درين صورت « ان تكون ائمة » بتقدير « كراهة ان تكون ائمة » است به اين معنى كه اين نقض عهد به جهت آن مىكنند كه كراهت داريد كه باشد ائمه به حق پاكيزه تر از ائمهء باطل شما و بنا برين لازم است كه از « از كى » اصل فعل بخواهند نه معنى تفضيلى زيرا كه ائمهء باطل را اصلا پاكيزگى نيست كه تا ائمهء حقّ پاكيزهتر از ايشان باشند .
إِنَّما يَبْلُوكُمُ اللَّهُ
جزين نيست كه خداى تعالى ميآزمايد شما را يعنى با شما عمل مىكند عمل آزمايندگان
بِهِ
بكثرت و بسيارى كفار قريش از روى عدد و عده تا معلوم گردد كه كدام كس از شما فريفتهء كثرت شده نقض عهد خود مىكند بنا برين ضمير « به » راجع است به « ربو » كه بمعنى زائد و بسيار است و مأخوذ است از « أربى » و حديث زيد بن الجهم صريح است بر اين كه ضمير « به » راجع به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است بنا بر آن كه حضرت أمير يكى از ائمهء هدى است كه مذكور در اين آيه است بقرائت حضرت صادق عليه السّلام يعنى حق سبحانه و تعالى مىآزمايد شما را بعلى بن ابى طالب در امر كردن پيغمبر خود كه ولايت امير المؤمنين را بشما برساند كه تا ظاهر شود كه كدامين از شما بقبول آن سعادت دنيا و آخرت خواهند يافت .
وَ لَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ
و هر آينه بيان خواهد كرد خداى تعالى براى شما
يَوْمَ الْقِيامَةِ
در روز قيامت
ما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
آن مسائلى را كه بوديد شما كه در آن اختلاف ميكرديد از حقيقت بعث و جزا و وصايت و ولايت وصى رسول خدا و در اين آيه وعيد و تحذير است كسى را كه مخالفت قول حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله كرد .