رضى اللَّه عنه در « باب فيه نكت و نتف » كافى در مقام ذكر احاديثى كه دالاند بر تغيير و تبديل كلمات قرآنى و آيات وحيانى كه در شان ائمهء معصومين عليهم السلام نازل شده آورده كه عن احمد بن مهران عن عبد العظيم عن هشام بن الحكم عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال :
هذا صِراطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ
» پس ظاهر از سوق اين بابست كه حضرت در اين حديث اشارت بقرائت اهل بيت عليهم السلام و تصحيف ديگران كرده فرموده باشد كه : صراط در اين آيه مضاف است بنام نامى و اسم گرامى امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام به اين معنى كه اين اخلاص يا طريق مخلصين راه على است كه مستقيم است و اعوجاجى ندارد و نيز در كافى از در درياى معالى و مفاخر امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه
« على هو الصراط المستقيم »
و مطابق اين قرائت از علماء عامه نيز منقولست چنانچه در كتاب لطايف آورده كه حافظ محمد بن مؤمن شيرازى باسناد خود نقل از قتاده كرده كه حسن بصرى اين آيه را «
صِراطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ
» باضافهء صراط بعلى عليه السّلام قرائت ميكرد پس من پرسيدم از حسن بصرى كه درين صورت معنى آيه چه چيز است ؟ حسن گفت : معنى اينست كه
« هذا طريق على بن ابى طالب عليه السّلام و دينه مستقيم فاتبعوه و تمسكوا به فانه واضح لا عوج فيه »
و صاحب مجمع البيان گفته كه : قرائت « صراط على » برفع كه ماخوذ كه از علوّ و شرف باشد مروى از حضرت صادق عليه السّلام است و بعضى از اجلهء معاصرين در ترجمهء كتاب كافى گفته كه : ميتواند حديث حضرت صادق عليه السّلام بيان قرائت مشهوره باشد زيرا كه مراد از صراط راه اعتراف بربوبيت رب العالمين است كه مقتضى پيروى امام عالم بجميع احكام است بعد اين احتمال با عدم ربط بسوق باب مذكور ظاهر و باهر است و حمل حديث كافى بقرائت رفع « علىّ » نيز بعيد است چنانچه اين حمل از كلام بعضى ديگر از اهل عصر مستفاد مىگردد .
إِنَّ عِبادِي
بدرستى كه بندگان من
لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ
نيست مر ترا