أَلا إِنَّ لِلَّهِ
بدانيد بدرستى كه مر خداى راست
ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
آنچه در آسمانها و زمين است
أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
بدانيد بدرستى كه وعدهء خداى تعالى راست و درست و خلفى در آن متصور نيست
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ
و ليكن بيشتر اهل كفر و ظلم
لا يَعْلَمُونَ
نميدانند آن را زيرا كه دانش ايشان تجاوز از طاير نميكند لهذا دست از حيات دنيا برنداشته پى بحيات ابد و عقاب سرمد نميبرند .
هُوَ يُحيِي وَ يُمِيتُ
اوست كه زنده ميگرداند و ميميراند
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
و بسوى جزاى او باز گردانيده خواهيد شد .
يا أَيُّهَا النَّاسُ
اى جميع مردمان
قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ
بتحقيق آمد بشما پندى يعنى قرآن
مِنْ رَبِّكُمْ
از جانب پروردگار شما
وَ شِفاءٌ
و صحتى و دوائى
لِما فِي - الصُّدُورِ
براى آن چيزى كه در دلهاست از مرض جهالت و غوايت در كتاب اهليلجه روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه :
« و انزل عليكم كتابا فيه شفاء لما فى الصدور من امراض الخواطر و مشتبهات الامور »
و در حديث قدسى است كه چون حق تعالى با موسى كليم اللَّه مكالمه مينمود ذكر محمد صلوات اللَّه عليه و آله در ميان آمد حق تعالى فرمود كه : هر آينه نازل ميكنم برو قرآنى كه در آن شفاء دلها باشد از نفث شيطان يعنى از دميدن شيطان و وسوسهء او .
وَ هُدىً
و راه نمودنى بسوى حق
وَ رَحْمَةٌ
و رحمتى و مهربانى
لِلْمُؤْمِنِينَ
براى مؤمنينى كه تمسك به قرآن ميجويند در اصول كافى روايت كرده از حضرت صادق و آن حضرت از آباى گرام خود عليهم السلام كه شخصى به حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله شكوهء درد سينهء خود كرد پس حضرت فرمود كه : طلب كن شفاء اين مرض را از قرآنى كه نازل كرده آن را خداى تعالى زيرا كه خداى تعالى فرموده : «
وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ
» .
قُلْ
بگو اى محمد مر عباد را كه :
بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ
اى بفضل اللَّه و برحمته