فليفرحوا ، يعنى بفضل خدا كه رسول اللَّه است و برحمت او كه على بن ابى طالب است عليهما السلام شاد شوند چنانچه در مجمع البيان از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام و از ابن عباس روايت كرده و صدوق رضى اللَّه عنه در كتاب امالى از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه مراد از فضل خدا نبوت نبى شماست و از رحمت ولايت على ابن ابى طالب
فَبِذلِكَ
پس به اين نبوت و ولايت
فَلْيَفْرَحُوا
پس بايد كه شاد شويد اى شيعيان محمد و اهل بيت محمد صلوات اللَّه عليه و آله تكرار اينمعنى را بواسطهء تأكيد و مبالغه است در اختصاص فضل و رحمت بفرح و شادى
هُوَ
هر يك از نبوت و ولايت
خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
بهتر است از آنچه ميكنند در دنيا اعدا و مخالفين آل محمد و شيعيان ايشان از ذهب و فضه و يا از اهل و مال و ولد .
قُلْ
بگو اى محمد مر كفار را :
أَ رَأَيْتُمْ
خبر دهيد مرا
ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ
آنچه فرو فرستاده خداى تعالى براى شما از روزى حلال ايراد انزال براى رزق اشارتست بر اينكه رزق مقدر در آسمانست به اين معنى كه اسباب آن از آنجاست پس گويا كه از آسمان نازل ميگردد
فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا
پس گردانيديد شما بعضى از آن روزى را حلال و بعضى از آن را حرام چنانچه گفتيد كه : «
ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا
»
قُلْ
بگو اى محمد ، تكرار كلمهء « قل » به جهت تأكيد است
آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ
آيا خداى دستورى داد مر شما را درين تحريم و تحليل
أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
يا آنكه بر خداى تعالى افترا ميكنيد و دروغ مىگوييد كه «
وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
» ميتواند كه استفهام در «
آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ
» انكارى باشد و كلمهء « أم » در «
أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
» منقطعه باشد بمعنى « بل » به اين معنى كه بگو اى محمد : خداى تعالى اذن نداده شما را در تحريم ما أحل اللَّه بلكه شما بر خداى تعالى در اين اذن افترا ميكنيد و مىگوييد :
وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
.
وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ
و چيست گمان آنها كه
يَفْتَرُونَ
افترا ميكنند
عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ