تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦
وَ إِذا تُتْلى
و چون خوانده شود
عَلَيْهِمْ
بر مشركان مكه
آياتُنا
آيتهاى قرآن ما
بَيِّناتٍ
در حالتى كه واضح است معانى آنها
قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا
گويند آنانى كه اميد ندارند و ايمان نمىآورند به رسيدن ثواب و عقاب ما در روز حساب
ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا
به يارى براى ما قرآنى غير ازين كه بر ما ميخوانى يعنى قرآنى بيار كه در آن ذكر بعث و ذم اصنام ما نباشد
أَوْ بَدِّلْهُ
يا تبديل كن آن قرآن را به اين معنى كه بدل كن بعضى آياتى را كه مشتمل بر امور مذكوره است و عوض آن آياتى ديگر در قرآن مندرج گردان پس مراد از ايتان به قرآن غير اين تغيير ذات قرآنست و مراد از تبديل آن تغيير اوضاع آن محمد بن يعقوب كلينى رضى اللَّه عنه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از او بدله « بدل عليا » است و همچنين على بن ابراهيم از آن حضرت روايت كرده كه « أو بدله يعنى امير المؤمنين على بن ابى طالب » بنا برين حديث مراد از « آيات » كه در صدر آيه فرموده : «
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا
» آن آيات قرآن خواهد بود كه مشتمل باشد بر ولايت على مرتضى و ائمهء هدى عليه و عليهم سلام اللَّه الملك الاعلى » و معنى آيه چنين خواهد بود كه چون خوانده شود بر مشركين و منافقين آيات مشتمله بر ولايت مرتضى على و ائمهء معصومين عليه و عليهم السلام گويند جمعى از مشركين و منافقين ( كه : آرزوى لقاى ما يعنى لقاء أولياء و اوصياء