دنيا را كه در عرضهء زوال و فناست زيرا كه عرض مشتق از عروض بمعنى حدوث و عدم ثباتست
وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ
و خداى تعالى مىخواهد براى شما ثواب آخرت را كه از تغيير زوال معرا و مبرا است
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ
و خداى تعالى غالب است
حَكِيمٌ
هر چه كند بر وجه حكمت كند .
لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ
اگر نبودى حكم مكتوب در لوح المحفوظ از خداى تعالى كه
سَبَقَ
گذشته است ، به آنكه بعد از اسير گرفتن اخذ فديه از اسيران جايز و مطابق مصلحت است
لَمَسَّكُمْ
هر آينه ميرسيد بشما
فِيما أَخَذْتُمْ
در آنچه شما گرفتهايد از اسير و فدا
عَذابٌ عَظِيمٌ
عذابى بزرگ كه آن عذاب به آتش دوزخ است .
فَكُلُوا
پس بخوريد بعد از آمدن حكم بجواز گرفتن فدا از اسيران بد
مِمَّا غَنِمْتُمْ
از آنچه غنيمت گرفتهايد چه فدا نيز از جملهء غنائم است
حَلالًا طَيِّباً
حالكون كه آن فدا حلال پاك است
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و پرهيز كنيد از معصيت و بترسيد از عذاب خداى تعالى
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى
غَفُورٌ
آمرزنده است مر اهل تقوى را
رَحِيمٌ
مهربان است بر خلايق مرويست كه بعد از تغيير مصلحت و حكم بجواز اخذ فديه حضرت به حكم بگرفتن فديه كرد اما با اصحاب شرط نمود كه در سال آينده بعدد آنچه ايشان از آنها فدا گرفته و نگذاشتند كه كشته شوند از اصحاب حضرت كشته شوند و اصحاب به اين معنى راضى شدند لهذا در جنگ احد بعدد اسيران بدر اصحاب پيغمبر كشته گشتند .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر رفيع الشأن
قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ
بگو مر آن كسانى را كه در دست شما گرفتارند
مِنَ الْأَسْرى
از اسيران بدر و از ايشان فدا گرفتهايد
إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ
اگر داند خداى تعالى
فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً
در دلهاى شما خوبى را كه آن رغبت بايمان و صحت نيت است
يُؤْتِكُمْ
بدهد شما را
خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ
بهتر از آنچه گرفته شده از شما
وَ يَغْفِرْ لَكُمْ
و بيامرزد شما را
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
و خداى تعالى