[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 65 تا 66 ]
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ ( 65 ) الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 66 )
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر رفيع الشأن
حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ
تحريص و ترغيب كن مؤمنان را
عَلَى الْقِتالِ
بر مقاتله كردن با كفار . تحريص بضاد معجمه مانند تحريص بصاد مهمله بمعنى ترغيب كردن است و بعضى قراء « حرض » را بصاد مهمله خواندهاند
إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ
اگر باشد از شما
عِشْرُونَ صابِرُونَ
بيست نفر كه صبر كرده باشند بر مشقت مقاتله
يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ
غالب شوند بر دويست نفر
وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ
و اگر باشند از شما صد نفر
يَغْلِبُوا أَلْفاً
غالب شوند بر هزار كس
مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا
از آنان كه كافر شدند
بِأَنَّهُمْ
بسبب آنكه ايشان
قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ
جماعتىاند كه نميدانند خداى خود را ، و اعتقاد بمعاد و ثواب اخروى ندارند ، و زندگانى را منحصر بر زندگى دنيا ميدانند ، لا جرم در وقت مقاتله ثبات و شكيبايى نميورزند بخلاف مؤمنين كه چون اعتقاد بحيات ابدى و مثوبات اخروى دارند لهذا در مقاتله با كافران دليرند تا خود را به آن سعادت برسانند . اگر چه «
إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ
» بحسب ظاهر خبر است اما مراد از آن أمر است زيرا كه حكم در اول زمان نبوت بر اصحاب رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله اين بود كه يك كس مقاتله با ده كس كفار كند ، و از آنها رو گردان نشود و الا مرتكب گناه كبيره كه فرار از زحف است شده باشد ، بنا برين صد كس از اصحاب را واجب بود كه با هزار كس جهاد كنند .