تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ
سؤال ميكنند ترا اى محمد از قيامت كه
أَيَّانَ مُرْساها
كى باشد ثبات و استقرار آن ؟ يعنى قيامت در چه وقت قائم خواهد گرديد ؟ تسميهء قيامت بساعت اشارتست بر اينكه با وجود طول و درازى آن نزد خداى تعالى حكم يك ساعت دارد ، وجهى ديگر نيز گفته‌اند چنانچه بعد ازين ميآيد
قُلْ
بگو اى محمد بايشان كه :
إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي
جزين نيست كه دانستن وقت قيامت نزد پروردگار من است
لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها
أى « لا يظهر امرها فى وقتها » يعنى آشكار نكند امر قيامت را در وقت آن
إِلَّا هُوَ
مگر حق سبحانه و تعالى يعنى خفاء وقوع قيامت مستمر است بر غير خداى تعالى تا زمان ظهور آن از مفضل بن عمر مرويست كه من از سيد من صادق عليه السّلام پرسيدم كه آيا براى ظهور قائم آل محمد وقتى معين شده كه شيعيان شما آن را دانسته باشند ؟ حضرت فرمود : حاش للَّه كه وقتى براى قيام . او تعيين شده باشد كه شيعيان ما آن را بدانند پس مفضل گويد كه گفتم : يا سيدى و لم ذلك ؟ حضرت فرمود : وقت ظهور قائم همان ساعتى است كه حق تعالى فرمود كه : «
قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي
» پس سؤال از كميت آن وجهى ندارد و آن از محزونات علم كامل ربانيست و مطابق آن در عيون اخبار الرضا از حضرت رسالت‌پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده . صاحب مجمع البيان از جبائى معتزلى نقل كرده كه آيهء «
قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي
» دلالت بر بطلان قول رافضيان دارد زيرا كه ايشان ميگويند كه ائمه منصوص‌اند هر امامى بعد از امام ديگر تا روز قيامت ، پس بنا برين امام آخرين بايد كه بدانستن اجل خود وقت قيام ساعت را نيز بداند ، و اين منافى