اعمال خود را ، بنا برين ترجمه «
وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ
» مبتداست و «
إِنَّا لا نُضِيعُ
» خبر و ظاهر اين بود كه گفته شود : « انا لا نضيع أجرهم » كه تا ضمير راجع بما سبق شود پس وضع ظاهر موضع مضمر تنبيه بر اينست كه صلاح مانع از تضييع است ، و بعضى گفتهاند كه : «
وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ
» معطوفست بر «
لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
» و جملهء «
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
» جملهء معترضه است بنا برين تقدير آيه چنين است كه « و الدار الآخرة خير للذين يتقون و للذين يمسكون بالكتاب » .
و بعد از اين حق تعالى عود بذكر قوم موسى كرده فرمود كه :
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ
و ياد كن اى محمد چون كنديم كوه طور را از جاى خود و برداشتيم
فَوْقَهُمْ
بر بالاى سر بنى اسرائيل
كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ
گوئيا كه آن كوه سايبانى بود بر سر ايشان كه اگر اخذ احكام الهى نكنند بر سر ايشان فرود آريم
وَ ظَنُّوا
و يقين كردند
أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ
اينكه آن كوه فرود آينده است بر سر ايشان ، زيرا كه يقين ايشان بود كه كوه با اين ثقل در ميان آسمان و زمين قائم نخواهد ماند بلكه فروز خواهد آمد ، از خوف به سجده افتادند و گفتيم مر ايشان را كه :
خُذُوا
فرا گيريد
ما آتَيْناكُمْ
آنچه را كه دادهايم شما را از احكام تورات و فرايض آن و قبول كنيد آن را
بِقُوَّةٍ
حالكونى كه در آن اخذ جدى تمام و جهدى ما لا كلام داشته باشيد .
وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ
و ياد كنيد آنچه را كه در آنست از عهود و ميثاق
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
تا آنكه شما پرهيز كرده باشيد از قبايح .
در كتاب احتجاج از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه سائلى از آن حضرت پرسيد كه كدام مرغست كه يك بار طيران كرد و ديگر هيچوقت نه قبل از آن و نه بعد از آن بال نگشاد و طيران ننمود حضرت فرمود كه : آن طور سيناست كه حق تعالى آن را طيران فرمود بر بنى اسرائيل حالكونى كه در پرهاى آن الوان عذاب بود تا آنكه بنى اسرائيل قبول كردند عمل بتورات را ، از اينست كه حق تعالى ميفرمايد كه : «
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ
» و ابن شهر آشوب نيز در مناقب خود موافق اين مضمون