تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ
« تأذن » از باب تفعل است بمعنى ايذان و اعلام ، يعنى و ياد كن اى محمد چون اعلام كرد پروردگار تو ميتواند كه «
وَ إِذْ تَأَذَّنَ
» جارى مجراى قسم باشد يعنى و ياد كن اى محمد چون قسم خورد پروردگار تو كه
لَيَبْعَثَنَّ
هر آينه برانگيزد
عَلَيْهِمْ
بر يهود
إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
تا روز قيامت
مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ
كسى را كه بچشاند ايشان را عذاب سخت كه آن أخذ جزيه و قتل ايشانست و در مجمع البيان گفته كه : نزد جميع مفسرين مراد از «
مَنْ يَسُومُهُمْ
» امت پيغمبر آخر الزمان‌اند صلوات اللَّه عليه و آله ، و بعد ازين تصريح كرده كه اينمعنى مروى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام است و قاضى ناصر الدين بيضاوى گفته كه :
« مَنْ يَسُومُهُمْ »
بخت نصر است كه حق تعالى او را بعد از سليمان مسلط بر يهود گردانيد و او جمعى كثير از يهود را كشت و خانه‌هاى ايشان را خراب كرد و بر بقية السيف جزيه مقرر كرد تا آنكه پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله مبعوث گرديد و آن حضرت نيز با يهود حربها كرد و جزيه بر -