خود را نميشناخت و به همين مضمون در كتاب كافى نيز از زراره از آن حضرت روايت كرده و در عوالى اللئالي از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
« اخذ اللَّه الميثاق من ظهر آدم بنعمان - يعنى عرفة - فاخرج من صلبه كل ذرية ذرأها فنشرهم بين يديه كالذر ثم كلمهم و تلا
أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى
»
يعنى فرا گرفته خداى تعالى پيمان خلايق را از صلب آدم بارض نعمان كه مراد از آن عرفه است به اين روش كه بيرون آورد از صلب او هر ذريت آدم را كه خواهد آفريد ، از آن پس پراكنده كرد آنها را در آن عالم نزد خود مانند مورچه پس مكالمه كرد با ايشان و فرمود : «
أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى
» و در كتاب كافى در اول كتاب حج حديث طولانى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه حق تعالى عهد گرفت در ركنى كه بالفعل حجر الاسود در آنجا مثبت است از براى خود بربوبيت و از براى محمد بنبوت و از براى على بوصايت و امامت و اول كسى كه مسارعت باقرار كرد همين حجر الاسود بود كه آن نزد خداى تعالى بزرگترين فرشتگان بود بواسطهء زيادتى محبتى كه نسبت بمحمد و بآل آن حضرت صلوات اللَّه عليه و آله داشت ، چون منطوق احاديث ديگر اينست كه اول مقرين بربوبيت ، رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين و ائمهء دين عليهم السلام بودند ، پس مراد از اينكه حجر الاسود ، اول مقرين است محتمل است كه اين باشد كه در ميان فرشتگان نظر بايشان كرده كه او اول مقرين است ، و در ميان بشر حضرت رسالت پناه و أمير المؤمنين و ائمهء معصومين صلوات اللَّه عليه و عليهم اجمعين و در اصول كافى از ابو بصير روايت كرده كه
« قلت لابى عبد اللَّه عليه السّلام : كيف أجابوا و هم ذر ؟ قال : فعل فيهم ما اذا سألهم أجابوه »
يعنى ابو بصير گويد كه : گفتم مر حضرت صادق عليه السّلام را كه ذريات بنى آدم چه نوع جواب گفتند و حال آنكه ايشان مانند مورچگان بودند امام عليه السّلام در جواب فرمودند كه : كرد در ايشان عقل به قدر آنكه اگر سؤال كند ايشان را جواب دهند او را و ايضا در اصول كافى از جابر روايت كرده كه
« قلت لابى جعفر عليه السّلام : لم سمى