أَيْدِيهِمْ
يعنى لمّا جاء بهم موسى فأحرق العجل » ترجمهاش اينست كه چون آمد نزد عبدهء عجل موسى پس بسوزانيد آن عجل را ، بنا بر اين معنى اين آيه ظاهرا اين باشد كه چون افكنده شد موسى در پيش روى عبدهء عجل و حاصل معنى اينست كه چون آمد موسى نزد ايشان و بسوزانيد عجل را
وَ رَأَوْا
و ديدند و دانستند بعد از مراجعت موسى
أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا
اينكه گمراه شدند بعبادت گوساله و از سامرىّ بازى خوردند
قالُوا
گفتند :
لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا
اگر رحمت نكند بر ما پروردگار ما
وَ يَغْفِرْ لَنا
و نيامرزد بر ما گناهان ما را
لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
هر آينه باشيم از زيانكاران ، هلاك شدگان .
وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ
و چون بازگشت موسى از طور بسوى قوم خود بنى اسرائيل
غَضْبانَ
در حالتى كه بود بغايت خشمگين
أَسِفاً
اندوهناك و غمگين
قالَ
گفت بعبدهء عجل :
بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي
بد نيابتى بود نيابت شما كه كرديد از پس مفارقت من ، كه گوساله را بخدايى برداشتيد
أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ
آيا ترك كرديد فرمان پروردگار خود را كه آن انتظار كشيدن من و حفظ كردن عهد است
وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ
و بيفكند از غايت غضب الواح را از دست خود و
فى بصائر الدرجات عن على عليه السّلام « فلما غضب موسى عليه السّلام ألقى الالواح من يده فمنها ما تكسر و منها ما بقى و منها ما ارتفع »
يعنى پس آن هنگام كه غضبناك كرديد موسى انداخت الواح را از دست خود پس بعضى از آن شكسته شد و بعضى باقى ماند و پارهاى به آسمان رفت .
وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ
و بگرفت موسى سر برادر خود هارون را
يَجُرُّهُ إِلَيْهِ
ميكشيد او را بسوى خود در علل الشرائع از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه اين عتابها كه موسى بهارون كرد بواسطهء اين بود كه هر گاه تو ديدى بنى اسرائيل اختيار پرستش گوساله كردند بايستى كه از ميان ايشان بيرون روى و به طرف من بيايى تا آنكه خداى تعالى برايشان عذاب نازل گرداند زيرا كه وجود تو باعث عدم نزول عذاب برايشان