در مجمع البيان آورده كه در قرائت شاذّه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام
« جؤار » بضم جيم
و بهمزه روايت كردهاند و جؤار بجيم و همزه مانند خوار بخاء معجمه و واو بمعنى صوتست در تفسير عياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه موسى مناجات كرد كه اى پروردگار من سامرى گوسالهاى ساخت اما آواز گوساله از صنع كدام كس بود ؟ پس وحى آمد بموسى كه آن آواز گوساله از صنع منست و آن فتنه و آزمايشى بود از جانب من مر بنى اسرائيل را بايد كه درين باب تو تفحص نكنى كه اسرار الهى تفحص را بر نمىتابد .
أَ لَمْ يَرَوْا
آيا نديدند و ندانستند اين عبدهء عجل وقتى كه آن را فرا گرفتند معبود خود
أَنَّهُ لا يُكَلِّمُهُمْ
اينكه آن گوساله كه محض تن بىروح است سخن نگويد و ايشان را از خير و شرّ اعلام نبخشد
وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا
و راه ننمايد ايشان را راه حق
اتَّخَذُوهُ
فرا گرفتند آن گوساله را بخدايى
وَ كانُوا ظالِمِينَ
و حال آنكه بودند ايشان ستمكاران بر خود كه غير خدا را بخدايى برداشتند و وضع كردند عبادت را در غير موضع خود در كتاب علل الشرائع از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه
« أكرموا البقر فانّها سيّد البهائم ما رفعت طرفها الى السماء حياء من اللَّه عزّ و جلّ منذ عبد العجل »
يعنى گرامى داريد گاو را زيرا كه او سيد و بزرگ حيواناتست ، بلند نكرد چشم خود را بسوى آسمان بواسطهء حيا و شرم از جناب مقدّس الهى از آن روزى كه بنى اسرائيل پرستش گوساله كردند .
بعد از اين حق تعالى خبر از ندامت عبدهء عجل ميدهد كه
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
و آن هنگام كه افكنده شد ندامت در دستهاى ايشان يعنى در دلهاى ايشان و بعضى گفتهاند كه : چون در وقت حسرت و ندامت مردم انگشت خود را دهن افكنده ميگزند پس حق تعالى اشارت به اين معنى كرده فرمود : «
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
» يعنى واقع شد گزيدن در دستهاى ايشان على بن ابراهيم روايت كرده « و اما قوله :
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي