وَ كَيْفَ أَخافُ
و چگونه بترسم
ما أَشْرَكْتُمْ
چيزى را كه شما آن را شريك خدا ساختيد كه نه ضرر تواند رسانيد و نه نفع
وَ لا تَخافُونَ
و نميترسيد شما
أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ
از اينكه شريك آوريد براى خدايى كه ضار و نافع است
ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ
چيزى را كه فرو نفرستاده خداى شما بشريك آوردن او
عَلَيْكُمْ سُلْطاناً
بر شما دليل و حجتى
فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ
پس كدام ازين دو گروه موحد و مشرك
أَحَقُّ بِالْأَمْنِ
سزاوار ترند بايمن بودن از عذاب دنيوى و اخروى ، آيا موحدين كه ايمان بخدايى آوردهاند كه قادر و قاهر و غالب است يا مشركين كه اعتقاد به چيزى چند دارند كه عاجز و مقهور و مغلوبند ؟ اگر شما را درين قول جوابى باشد بگوئيد
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اگر باشيد كه بدانيد كه كدام سزاوارترند بأمن .
پس حق تعالى ميفرمايد كه :
الَّذِينَ آمَنُوا
آن كسانى كه ايمان آوردهاند
وَ لَمْ يَلْبِسُوا
و نياميختهاند
إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ
ايمان خود را بشرك ، پس مراد از ظلم شرك خواهد بود و كدام ظلمى از شرك بالاتر است ؟ حضرت لقمان به پسر خود گفت : «
إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ
»
أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ
آن گروه مر ايشان راست ايمنى از عذاب الهى
فى اصول الكافى عن أبى عبد اللَّه عليه السّلام فى قوله تعالى :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ
قال : « بما جاء به محمد من الولاية و لم يخلطوها بولاية فلان و فلان فهو الملبس بظلم »
يعنى حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيهء كريمه فرمودند كه مراد از آمنوا در «
الَّذِينَ آمَنُوا
» ايمانست به آنچه آورده محمد صلوات اللَّه عليه و آله آن را از ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و مراد از «
وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ
» آنست كه مخلوط نكرده باشند آن ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را بولايت غير او از خلفاء جور مانند اول و ثانى پس آن ايمان مخلوط آميخته است بظلم و ستم
وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
و ايشان راه يافتگان و به حق پيوستگانند .
وَ تِلْكَ
و همهء آنچه گذشت از احتجاج و استدلال ابراهيم بر قوم خود
حُجَّتُنا