اجابت كردند و بعد از ما با أوصياء چه نوع سر كردند .
إِذْ قالَ اللَّهُ
ياد كن اى محمد چون گفت خداى تعالى يعنى چون ميگويد در روز قيامت و ذكر لفظ ماضى به جهت تيقن وقوع و قرب زمان قيامت است :
يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ
اى پسر مريم ياد كن نعمت مرا كه افاضه كردم بر تو
وَ عَلى والِدَتِكَ
و بر مادر مادر تو
إِذْ أَيَّدْتُكَ
در وقتى كه تقويت كردم ترا
بِرُوحِ الْقُدُسِ
بجبرئيل
تُكَلِّمُ النَّاسَ
در حالتى كه سخن ميكردى با مردمان
فِي الْمَهْدِ
در گهواره بطريق اعجاز
وَ كَهْلًا
و در حالت كهولت كه زمان پيرى است و در هر دو حال كلام تو مساوى بود در فصاحت و بلاغت و تفاوتى در حالت طفوليت و كهولت نبود هر چند حضرت عيسى عليه السّلام را در سن سى و سه سالگى به آسمان بردند اما در لغت اطلاق كهولت به اين سن ميكنند و در اينمقام سخنى ديگر هست كه در سورهء آل عمران مذكور شد .
وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ
و ياد كن اى عيسى چون بياموختم ترا صنعت كتابت و خط
وَ الْحِكْمَةَ
و فهم چيزها و علم شريعت
وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
و معانى و حقايق توراة و انجيل
وَ إِذْ تَخْلُقُ
و آن را نيز ياد كن كه ميساختى
مِنَ الطِّينِ
از گل
كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ
مانند شكل مرغى
بِإِذْنِي
بامر و فرمان من
فَتَنْفُخُ فِيها
پس ميدميدى تو نفس خود را در آن صورت از گل ساخته شده و روح حيوانى بر او فايض مىشد
فَتَكُونُ طَيْراً
پس ميگرديد آن گل مصور مرغى زنده
وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ
و برى ميساختى بدعا كور مادرزاد را از علت كورى و چشم او را روشن و بينا مىگردانيدى
وَ الْأَبْرَصَ
و برى ميساختى صاحب مرض برص را از برص
بِإِذْنِي
بأمر من
وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى
و ياد كن وقتى را كه بيرون ميآوردى مردگان را از قبور ايشان زنده
بِإِذْنِي
بفرمان من ، تكرار اينكلمه چنانچه در سورهء آل عمران گذشت بواسطهء دفع وهم الوهيت عيسى عليه السّلام است چنانچه در كتاب عيون اخبار الرضا روايت كرده كه