اذا قمتم من النوم يعنى هر گاه از خواب برخيزيد و نماز خواهيد بكنيد وضو بسازيد و وضو از أحداث ديگر بآيهء ديگر و أخبار ظاهر مىشود و كلمه « الى » براى انتهاى غايت گاهى داخل است و گاهى خارج ، و اگر داخل است وجوب غسل مرفقين بالاصاله است و اگر خارج است وجوب غسل آن از باب وجوب مقدمه است ، و مؤيد دخول مرفق است در « يد » آنكه روايت كردهاند از امام موسى الكاظم عليه السّلام در حق كسى كه دست او را بريده باشند از ميان مرفق فرمود :
« يغسل ما بقى »
يعنى ميشويد آنچه مانده است از مرفق كه سر استخوان بازو باشد و در كافى حديثى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه نزول اين آيه
« من المرافق »
است نه
« الى المرافق » .
وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ
و مسح كنيد ببعض سرهاى خود ، زيرا كه كلمهء « با » در « برءوسكم » افادهء تبعيض مىكند چنانچه زراره روايت كرده كه من حضرت امام محمد باقر عليه السّلام را گفتم :
« أ لا تخبرنى من أين علمت و قلت ان المسح ببعض الرأس و بعض الرجلين ؟ »
پس حضرت فرمود :
« فعرفنا حين قال : برؤوسكم أن المسح على بعض الرأس لمكان الباء ثم وصل الرجلين بالرأس »
يعنى پس دانستيم ما وقتى كه حق سبحانه و تعالى « برؤوسكم » فرمود اينكه واجبست مسح بعض سر نه همهء آن بواسطهء وجود كلمهء « با » كه موضوع براى تبعيض است پس وصل كرده و عطف نموده رجلين را برأس كه كلمهء « با » بر عنوان « و ارجلكم » نيز در آيد از اينجا نيز معلوم كرديم كه مسح بعض رجلين كافيست ، و آنچه گفتهاند كه : سيبويه كه استاد فن عربيّت است انكار كرده وقوع باء تبعيض را در كلام عرب در هفده موضع از كتاب خود و ابن جنى كه يكى از رؤساء اين فن است گفته كه هيچ كس از أهل عربيت قائل نشده كه « با » افادهء تبعيض مىكند ، بنا بر اين حديث شريف از أكاذيب باطله و مزخرفات ساقطه است ، زيرا كه افصح فصحاء عالم اهل بيت نبوت و ولايتاند و قرآن در خانهء ايشان نازل شده پس هر چه ايشان بفرمايند آن فصاحت است و باقى فهاهت
وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى