هذه الاية بقوله تعالى : «
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
» و اين منافى است با آنچه در احاديث مذكور است چنانچه مكرر فهميدى ، مگر آنكه گفته شود كه حكم بعدم منسوخيّت آيات اين سوره باعتبار اغلب و اكثر است اللَّه اعلم . و هر گاه حكم بعدم منسوخيت اين آيه كنند بايد كه « ان تعتدوا » را حمل كرد باعتداء و انتقام كفار مكه بعد از اسلام ايشان ، به اين معنى كه بايد نيندازد شما را شدت دشمنى با اهل مكه در گناه و انتقام از ايشان بعد از اسلام ايشان ، و يا به اين معنى بايد حمل كرد كه بايد كه نيندازد شما را شدت دشمنى با ايشان اينكه انتقام كشيد از ايشان در اشهر حرم چنانچه در مجمع البيان از حضرت أبى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و بترسيد خداى را و پرهيز كنيد از خلاف حكم او
إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
بدرستى كه خداى تعالى سخت عقوبت است بر كسانى كه تجاوز كنند از أوامر و نواهى او .
و بعد ازين بيان آن چيزى مىكند كه در آيهء سابقه استثنا كرده بود بقول خود كه «
إِلَّا ما يُتْلى عَلَيْكُمْ
» و ميفرمايد :
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ
حرام گردانيده شد بر شما جميع انتفاعات حيوان مردار شده كه صاحب نفس سائله باشد
وَ الدَّمُ
و ديگر حرام است بر شما جميع انتفاعات خون مگر خونى كه مانده باشد در گوشت بعد از ذكات شرعى
وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ
و جميع انتفاعات گوشت خوك با همه اجزاء آن چون در آن زمان عادت كفار اكل لحم خوك بود لهذا آن را مخصوص بذكر گردانيد و الا گوشت سگ و مانند آن نيز حرام است .
وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ
و جميع انتفاعات آنچه آواز بلند كرده شده باشد از براى غير نام خداى تعالى
بِهِ
أى بذبحه يعنى بسبب كشتن آن بنا برين باء « به » بمعنى سببيت است ، و ميتواند كه بمعنى ظرفيت باشد بتقدير « فيه » يعنى حيوانى كه آواز بلند كرده شده باشد از براى بردن نام غير خداى تعالى در كشتن آن ، و حاصل معنى اينست كه حرام است جميع انتفاعات حيوانى كه بواسطهء كشتن آن نام خدا را