ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ
چه مىكند خداى تعالى به عذاب شما ؟ يعنى چرا عذاب كند خداى تعالى شما را
إِنْ شَكَرْتُمْ
اگر شكر گوئيد بر نعمتهاى منعم حقيقى جلت نعماؤه
وَ آمَنْتُمْ
و ايمان آوريد و تصديق نمائيد خدا و رسول او را
وَ كانَ اللَّهُ
و هست خداى
شاكِراً
ثواب دهندهء شكر كندگان
عَلِيماً
دانا بحقوق شكر .
لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ
دوست نميدارد خداى تعالى آشكارا كردن را
بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ
ببدى از گفتار و اظهار نمودن قبايح شخصى را در حضور مردم
إِلَّا مَنْ ظُلِمَ
اى الا جهر من ظلم ، يعنى مگر آشكارا كردن كسى كه مظلوم باشد مر بديهاى ظالم را زيرا كه او را رواست انتقام كشيدن مظالم را به چيزى كه در دين و شرع جايز باشد ، مثلا جايز است كه در حضور مردم اظهار ظلم او كه از صفات ذميمه است بكند و آشكارا دعاى بد بكند او را ، نه اينكه انتقام كشد ظالم را بدشنام كه آن خلاف شرع است چنانچه از امام محمد باقر عليه السّلام مرويست كه فرموده :
« لا يحب اللَّه الشتم فى الانتصار »
على بن ابراهيم در تفسير خود روايت كرده كه حق تعالى به اين آيه جايز داشته كه مظلوم معارضه كند ظالم را بظلم و ايضا روايت كرده كه هر گاه شخصى كسى را مدح و ستايش كند بامورى كه در او نباشد آن شخص ظالم بر آن كس است و جايز است كه آن كس بطريق انتقام تكذيب او كند و از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه از جملهء مظلومين كسى است كه او را بمهمانى طلبند و حق ضيافت را بجا نيارند كه درين صورت اگر او شكوهء مهماندار كند جايز است
وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً
و هست خداى تعالى شنوا مر اقوال مظلومين را
عَلِيماً
دانا مر افعال ظالمين را .
إِنْ تُبْدُوا خَيْراً
اگر آشكارا كنيد شما نيكويى را
أَوْ تُخْفُوهُ
يا پنهان داريد فعل نيك را
أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ
يا بگذريد از بدى كه با شما كردهاند با قدرت بر انتقام
فَإِنَّ اللَّهَ
پس بدرستى كه خداى تعالى
كانَ عَفُوًّا
هست بسيار عفو كنند
قَدِيراً
توانا