وَ يَسْتَفْتُونَكَ
و طلب فتوى و حكم ميكنند از تو اى محمد
فِي النِّساءِ
در باب زنان يعنى در باب ميراث زنان
قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ
بگو در جواب كه خداى تعالى فتواى ميدهد شما را و بيان احكام مىكند
فِيهِنَّ
در باب ميراث زنان كه آن ربع و ثمن است
وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ
معطوفست بر ضمير مستكن در « يفتيكم » اى قل اللَّه يفتيكم ايضا ما يقرأ عليكم ، يعنى و بگو بايشان كه فتوى ميدهد شما را خداى تعالى به آن چيزى كه خوانده شده است بر شما
فِي الْكِتابِ
در قرآن
فِي يَتامَى النِّساءِ
در شأن يتيمان كه زنانند
اللَّاتِي
آن زنانى كه
لا تُؤْتُونَهُنَّ
نميدهيد ايشان را
ما كُتِبَ لَهُنَّ
آنچه فرض كرده شده است براى ايشان از ميراث چنانچه از حضرت ابى جعفر عليه السّلام مرويست و ترجمهء حديث بعد ازين ميآيد
وَ تَرْغَبُونَ
و رغبت ميكنيد
أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ
در اينكه نكاح كنيد ايشان را و مالهاى ايشان را بعنف و تعدى مالك شويد ، بنا برين ترجمه «
وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ
» بتقدير « و ترغبون فى أن تنكحوهن » است ، و حاصل كلام چنين است كه شما اى اولياء ايتام به جهت جمال و مال ايتام رغبت مينمائيد در نكاح ايشان تا آنكه بدينوسيله هم از ايشان و هم از مال ايشان متمتع گرديد ، على بن ابراهيم « ان تنكحوهن » را بتقدير « عن أن ننكحوهن » گرفته به اين معنى كه شما اى اولياء ايتام