دستهاى ايشان يعنى بسبب آنچه ايشان ارتكاب آن نمودند از قبول مرافعه و حكم طاغوت در تفسير على بن ابراهيم مذكورست كه مراد از « مصيبت » عذاب قيامتست و مراد از «
بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ
» ازالهء خلافتست از موضع آن و غصب حق أمير المؤمنين عليه السّلام
ثُمَّ جاؤُكَ
معطوفست بر « أصابتهم » يعنى چونست حال ايشان هر گاه برسد ايشان را بلائى پس بيايند ايشان بسوى تو
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ
در حالتى كه سوگند ميخورند به خدا
إِنْ أَرَدْنا
نخواستيم ما بعدول مجلس حكم تو
إِلَّا إِحْساناً
مگر نيكويى را كه آن رعايت ادب مجلس تست كه تا آوازها در مجلس سامى تو بلند نشود و باعث تصديع آن حضرت نگردد
وَ تَوْفِيقاً
و مگر موافق گردانيدن هر دو خصم را و اصلاح نمودن ميان ايشان ، نه آنكه مراد ما مخالفت با تو و نشنيدن حكم تو بوده باشد .
أُولئِكَ
آن گروه منافقان
الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ
آن كسانند كه ميداند خدا
ما فِي قُلُوبِهِمْ
آنچه را كه در دلهاى ايشانست از نفاق پس دفع نميكند كتمان و قسم دروغ عقاب ايشان را و فى تفسير على بن ابراهيم : « يعنى من العداوة لغلى فى الدنيا »
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
پس روى بگردان از عقاب ايشان بواسطهء مصلحتى كه در بقاى ايشان هست ، يا آنكه روى بگردان از قبول اعتذار ايشان
وَ عِظْهُمْ
و پند ده ايشان را و منع كن اينها را از دروغ و نفاق
وَ قُلْ لَهُمْ
و بگو مر ايشان را
فِي أَنْفُسِهِمْ
در باب نفسهاى ايشان
قَوْلًا بَلِيغاً
سخن اثر كننده ، يعنى بگو بايشان كه اگر شما اظهار نفاق كنيد شما را بقتل ميرسانم ، و بعضى گفتهاند كه : «
وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً
» به اين معنى است كه و بگو مر ايشان را در « انفس » يعنى در حين خلوت سخنى كه در ايشان اثر كند زيرا كه موعظه و نصيحت در خلوت بعقول اقرب و اثرش بيشتر است
فى روضة الكافى عن عبد اللَّه بن النجاشى قال : « سمعت ابا عبد اللَّه عليه السّلام يقول : فى قول اللَّه عز و جل :
أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً
، يعنى و اللَّه فلانا و فلانا » .