و امامت اوست بر كافهء خلايق بر حالى كه آنچه ما نازل كردهايم روشن و ظاهر است به اين معنى كه محكم غير متشابه است و تصديق كننده است مر آن چيزى را كه با شماست از توراة .
مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً
اى آمنوا من قبل أن نطمس وجوها ، يعنى بگرويد پيش از آنكه محو كنيم ما و زايل گردانيم رويها را بحيثيتى كه اثرى از آن نماند
فَنَرُدَّها
پس باز گردانيم آن رويها را
عَلى أَدْبارِها
بر قفاهاى آن يعنى رويهاى ايشان را بر پس سر اندازيم و در مجمع البيان از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه : معنى آيه اينست كه ايمان بياريد پيش از آنكه محو كنيم روى توجه شما را از هدايت و باز گردانيم رويهاى شما را بر ادبار يعنى بر ضلالت
أَوْ نَلْعَنَهُمْ
يا لعن كنيم و از رحمت خود دور گردانيم ايشان را
كَما لَعَنَّا
هم چنان چه دور كرديم از رحمت خود
أَصْحابَ السَّبْتِ
ياران روز شنبه را يعنى جمعى از يهود را كه از فرمان الهى سرپيچيدند و روز شنبه بصيد ماهى كه ممنوع بود مشغول گشتند
وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ
و هست فرمان خدا
مَفْعُولًا
كرده شده ، يعنى لا محاله واقع خواهد شد .
گويند كه چون وحشى و ياران او بعد از قتل حمزه رضى اللَّه عنه و آوردن اسلام ميگفتند كه ما ميترسيم كه توبهء ما قبول نگردد حق تعالى فرمود :
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ
بدرستى كه خداى تعالى نمىآمرزد
أَنْ يُشْرَكَ بِهِ
اينكه شرك آرند به دو و كسى را شريك در عبادت او گردانند زيرا كه حكم خدا نافذ گشته كه أهل شرك مخلد در عذاب باشند
وَ يَغْفِرُ
و مىآمرزد
ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
آن گناهى را كه غير از شرك بود هر كس را كه خواهد از روى تفضل و احسان ، أعم از آنكه آن ما دون ذلك صغيره باشد يا كبيره چنانچه على بن ابراهيم و ابن بابويه رضى اللَّه عنهما از حضرت صادق عليه السّلام روايت كردهاند كه كباير داخل است در عموم «
ما دُونَ ذلِكَ
» و
فى من لا يحضره الفقيه باسناده الى