امير المؤمنين عليه السّلام مرويست كه
« لو لا سبقنى به ابن الخطاب ما زنى الا شفىّ »
شفى بفا بمعنى قليل است ، يعنى اگر سبقت نميگرفت مرا بمنع متعه پسر خطاب هر آينه زنا نميكردند مگر قليلى از مردم .
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ
و هيچ گناهى نيست بر شما اى شوهران و زنان
فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ
در آنچه راضى شدهايد از يكديگر به آن چيز كه آن استيناف عقد است بعد از انقضاء عده و افزودن اجرت متعه و زيادتى مدت آنست ، و قال السدى بعد نقل هذا التفسير : « و هذا قول الامامية و تظافرت به الروايات من أئمتهم »
مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ
از پس گرفتن مهر اول كه فرض شده بر شما در عقد اول
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً
بدرستى كه خداى تعالى هست دانا بمصالح امور عباد
حَكِيماً
راست گفتار درست كردار است .
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ
و هر كس كه توانايى نداشته باشد از شما
طَوْلًا
از روى زيادتى مال و توانگرى چنانچه در مجمع البيان گفته :
«
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا
أى من لم يجد منكم غنى و هو المروى عن ابى جعفر عليه السّلام »
و در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
« الطول المهر »
أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ
بر اينكه نكاح كند زنان آزاد مؤمنه را ، درين جا احصان بمعنى شوهردار نميتواند كه باشد زيرا كه نكاح زن شوهر دار حرام است
فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
پس بايد كه نكاح كند زنان آزاد مؤمنه را ، درين جا احصان بمعنى شوهردار نميتواند كه باشد زيرا كه نكاح زن شوهردار حرام است
فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
پس بايد كه نكاح كنيد از آنچه را كه مالك شده دستهاى راست شما
مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ
از كنيزان مؤمنهء شما ، زيرا كه مهر كنيز كمتر و مؤنت آن سهلتر است .
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ
و خداى تعالى داناتر است بايمان شما ، چون محصنات و فتيات را مقيد بايمان گردانيد ميفرمايد كه : ايمان ظاهرى كافيست و باطن هر كسى