از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام مرويست كه چون در زمان جاهليت عادت عرب چنان بود كه هر گاه يكى از اقرباى ايشان ميمرد و زنى ميگذاشت ، جامه بر سر آن زن مىأنداخت و ميگفت كه اين زن خويش ماست ، و نكاح او بما اليق است و أولى پس حق تعالى نهى ازين مىكند و ميفرمايد كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
أى آنان كه ايمان آوردهايد
لا يَحِلُّ لَكُمْ
حلال نيست مر شما را
أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ
اينكه ميراث گيريد نكاح زنان را
كَرْهاً
بطريق زور و ستم .
و همچنين عادت عرب آن بود كه هر گاه زنى ميخواستند و خواهش ايشان به آن زن بر طرف ميشد آن زن را حبس ميكردند و ميگفتند كه : آنچه از ما بطريق مهر گرفتهايد واپس دهيد تا شما را از حبس نجات دهيم ، حق تعالى ازين نيز نهى