از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : شارب خمر را راستگو مدانيد ، و زن به او مدهيد ، و عيادت او مكنيد ، و و بجنازهء او حاضر مشويد ، و امانت به او مسپاريد كه اگر او امانت را تلف كند بر خداى تعالى نيست كه در دنيا عوض بشما بدهد و يا در قيامت ثوابى بر آن مترتب گرداند ، زيرا كه حق تعالى شما را خبر كرده كه «
وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ
» و كدام سفيه است كه شارب خمر از آن اسفه نباشد پس اگر مراد از سفهاء مطلق من لا يثق به باشد و خطاب بجميع مالدار باشد به اينكه مال خود را بجمعى سفيه نامعتمد مدهيد تا آن مال را ضايع نكنند چنانچه ظاهر آيهء «
أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً
» مؤيد اينمعنى است چه اگر سفهاء را بايتام حمل كنند تاويل بايد كرد به اين قسم كه مراد از « اموالكم » اموال ايتام است كه در دست آنهاست چنانچه معلوم شد ، ليكن آيهء «
وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها وَ اكْسُوهُمْ
» ابا از اين دارد ، زيرا كه بر مالداران لازم نيست كه سفيهان را چيزى بدهند مگر آنكه گفته شود كه مراد اين است كه اگر مالداران خواهند كه در راه خدا به اين سفيهان چيزى بدهند بطريق تبرع و سنت ، نفقه و كسوهء ضرورى بايشان بدهند ، و اينمعنى خلاف ظاهر است و درين صورت اين جمله معترضه خواهد بود ميان آياتى كه مبين احكام ايتام است ، و اگر مراد از سفها خصوص زنان و فرزندان كم عقل شخص مالدار باشد اگرچه آيهء « اموالكم » تا آخر مناسبت به اين معنى دارد اما مناسبت سابق و لاحق آيات ، بنا بر حديث ابو الجارود نيست هر چند به اعتقاد صاحب مجمع البيان مربوط به آيه سابقه است اللَّه اعلم .
وَ ابْتَلُوا الْيَتامى
و آزمايش كنيد اى اولياء و أوصياء يتيمان ايتام را قبل از بلوغ برشد و تميز
حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ
ناآگاه كه برسند به حد نكاح كه آن احتلامست يا رسيدن بسن پانزده سالگى و يا روييدن مو بر پشت زهار بنا بر احاديث ائمهء اخيار عليهم السلام
فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً
پس اگر دريابيد قبل از بلوغ از ايتام عقل معاش را به اين وجه كه در معاملات بازى نخورند و تصرف لايقه بجا بيارند و
فى الحديث « الرشد العقل و اصلاح المال