و سيرت باشد از نتائج حوراست و هر كه . بر عكس آن باشد از نسل دختر جانّ است .
چنانچه در سورهء مائده مذكور خواهد شد .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و بترسيد خداى را
الَّذِي
آن خداى را كه
تَسائَلُونَ بِهِ
سؤال ميكنيد يكديگر را به او ، و ميگوييد : « أسألك باللّه » يعنى سؤال ميكنيم ترا به خدا
وَ الْأَرْحامَ
معطوفست بر « اللَّه » أى و اتقوا الارحام أن تقطعوها ، يعنى و بترسيد و پرهيز نمائيد از ارحام كه قطع آن كنيد و صلهء رحم بجا نياريد . از ائمهء هدى عليهم السلام مرويست كه
« هى ارحام الناس أن اللَّه عز و جل أمر بصلتها و عظّمها ، الا ترى أنه جعلها معه ، يعنى قرنها باسمه فى الامر بالتقوى »
حاصل معنى اينست كه مراد از ارحام درين قول خداى تعالى ارحام جميع ناس است كه حق تعالى أمر بصلهء آن ارحام كرده و عظيم شمرده اين صله را ، زيرا كه مقرون ساخته آن را باسم خود در امر بتقوى و فرموده :
« و اتقوا اللَّه و اتقوا الارحام ان تقطعوها »
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى
كانَ عَلَيْكُمْ
هست بر شما و بر افعال و اقوال شما
رَقِيباً
مطلع و نگهبان ، پس در جميع احوال چنان كنيد كه از شما معصيتى سر نزند .
وَ آتُوا الْيَتامى
و بدهيد اى اولياء يتيمان مر يتيمان را بطريق انفاق در حين صغر سن و بطريق تسليم بايشان در حال بلوغ و رشد ، و اطلاق يتيم بر بالغ بر سبيل مجاز است چنانچه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله را هنگام بلوغيّت يتيم ابو طالب ميگفتند
أَمْوالَهُمْ
مالهاى ايشان را كه به حكم ولايت و وصايت در تصرف خود داشتيد ، و گويند سبب نزول آيهء كريمه اين بود كه مردى مال برادرزادهء يتيم خود را تصرف نموده بعد از بلوغ به او نميداد و بمجلس شريف پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله رفتند ، پس اين آيه نازل شد و عم او اطاعت قول خدا نموده مال برادرزاده را تسليم او نمود . بعد از آن حضرت فرمود :
« من يوق شح نفسه و يطيع ربه هكذا فانه يحلّ داره »
يعنى هر كه نگاهداشته شود از بخل نفس و اطاعت كند پروردگار خود را اينچنين كه اينمرد