دنيا
كَمَثَلِ رِيحٍ
مانند و مثل بادى است كه
فِيها صِرٌّ
باشد در آن باد سردى سخت كه
أَصابَتْ
برسد
حَرْثَ قَوْمٍ
بكشتزار جمعى كه
ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
ستم كردند بر نفسهاى خود بكفر و معصيت
فَأَهْلَكَتْهُ
پس نابود گرداند آن باد سرد كشت ايشان را ، همچنين كفر ايشان مانند باد سرد آنچه را كه به اعتقاد خود در راه خدا صرف كردهاند ضايع و بىاجر گرداند
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ
و ستم نكرد خداى بر ايشان بنابود كردن انفاق ايشان
وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
و ليكن ايشان بر نفسهاى خود ستم ميكنند زيرا كه انفاقى كه موجب ثواب باشد بجا نمىآرند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 118 تا 120 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ لا يَأْلُونَكُمْ خَبالاً وَدُّوا ما عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ وَ ما تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 ) ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَكُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 119 ) إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد
لا تَتَّخِذُوا
فرا مگيريد
بِطانَةً
دوست و مصاحب خود را
مِنْ دُونِكُمْ
از غير شما كه مؤمنانند
لا يَأْلُونَكُمْ
تقصير نميكنند غير مؤمنين كه يهودند دربارهء شما
خَبالًا
عداوت و فساد را
وَدُّوا
دوست ميدارند ايشان
ما عَنِتُّمْ
آنچه شما را بمشقت اندازد
قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ
بتحقيق آشكارا شده بغض ايشان مر شما را
مِنْ أَفْواهِهِمْ
از دهنهاى ايشان زيرا كه از غايت عداوت ضبط خود ننموده به زبان اظهار آن مينمايند
وَ ما تُخْفِي صُدُورُهُمْ