فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ
پس هر كس بيايد او را نهى و پندى از نزد پروردگار او
فَانْتَهى
پس او نهى پذير شور و ترك كند منهى عنه را
فَلَهُ ما سَلَفَ
پس مر او راست آنچه گذشته باشد پيش از آن نهى ، بنا برين ترجمه « موعظة » بقرينهء مقام و بقول حق تعالى « فانتهى » بمعنى نهى است و در احاديث اهل البيت عليهم السلام « موعظة » بمعنى توبه آمده و
فى الكافى عن محمد بن مسلم عن أحدهما عليهما السلام « فى قول اللَّه عز و جل :
فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ
، قال : الموعظة التوبة »
بنا برين معنى آيه اينست كه پس هر كس بيايد او را توبه از نزد پروردگار او يعنى حق تعالى توبهء أكل ربا را در دل او اندازد پس او توبه كند و باز ايستد از آنچه خداى تعالى نهى كرده ، پس ربا خوردن پيش از نهى را خداى تعالى به او ميبخشد ورد آن لازم نيست محمد بن مسعود عياشى روايت كرده كه شخصى از ربا مال بسيار تحصيل كرده بود و از فقهاء عامه پرسيد كه در باب اين مال چه حكم ميكنيد گفتند كه : بايد رد آن مال بر اصحاب آن مال كرد ، و آن شخص اين مقدمه را بعرض حضرت أبى جعفر الباقر عليه السّلام رسانيد حضرت فرمود :
« مخرجك فى كتاب اللَّه قوله :
فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ
، و الموعظة التوبة »
و ايضا در حديث وارد شده كه
« كل ربا اكله الناس بجهالة ثم تابوا فانه يقبل منهم اذا عرف منهم التوبة »
وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ
و حكم آن كس كه ترك خوردن ربا كند بعد از نهى راجع بسوى خداى تعالى است در مجازات او بحسب صدق نيت .
وَ مَنْ عادَ
و آن كسانى كه برگردند به خوردن و بگرفتن ربا و ربا را حلال دانند
فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
پس آن جماعت ملازمان دوزخند
هُمْ فِيها خالِدُونَ
ايشان در آتش دوزخ جاويد ماندگانند ، از جهت حلال دانستن ايشان آنچه را كه خداى تعالى حرام گردانيده نه از جهت كردن اين امر حرام زيرا كه مرتكب كار حرام مخلد در نار نيست . و صاحب كشاف كه از جملهء معتزله است حمل بمعنى ثانى كرده و گفته كه :
اين آيه دليل روشن است بر اينكه فاسقان مخلدند در دوزخ .