يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا
ميبرد خداى تعالى بركت ربا را و نابود ميگرداند مال حلال را كه ربا داخل آن گردد
وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ
و افزون مىكند مالى را كه صدقه داده باشند و ثواب آن را مضاعف ميگرداند . در تفسير عياشى روايت كرده كه نيست چيزى مگر آنكه موكل است بر آن فرشتهاى بخلاف صدقه كه موكل آن خداى تعالى است و خداى تعالى آن را أخذ مىكند و تربيت آن مينمايد ، چنانچه يكى از شما تربيت فرزند خود مىكند تا آنكه در روز قيامت آن را مانند كوه احد به نظر خلايق در ميآورد
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ
و خداى تعالى دوست نميدارد هر مصرّ در كفران نعمت را كه فرو رفته باشد در اثم و گناه .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ
بدرستى كه آنان كه ايمان آوردند و كردند كارهاى نيكو و بپاى داشتند نماز را ، و دادند زكات مفروضهء مال خود را
لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
مر ايشانراست مزد اعمال حسنهء ايشان نزد پروردگار ايشان
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و نيست ترسى و اندوهى ايشان را از فوات ثواب و نقصان آن بلكه اضعاف مضاعف آن ثواب خواهند يافت .
از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام مرويست كه تتمهء ربا كه وليد بن مغيره در زمان جاهليت به آن معامله ميكرد در پيش مردم مانده بود ، پسر او خالد بن وليد بعد از اسلام مطالبهء آن مينمود و اين آيه نازل گرديد كه
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ
أى آن كسانى كه ايمان آوردهايد بترسيد خداى تعالى و عذاب او را
وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا
و بگذاريد آنچه مانده است نزد مردم از مال ربا كه پيش ازين ميگرفتيد
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اگر باشيد شما ثابت بر جادهء ايمان ، و در اين آيت مبالغهء تام است بر تحريم ربا ، زيرا كه ازينجا لازم ميآيد كه گرفتن ربا مستلزم كفر باشد .
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا
پس اگر نكنيد ترك گرفتن ما بقى از ربا را
فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
پس بدانيد كه حربى عظيم از خداى تعالى و رسول او با شما واقع