و موذى نميكند ، و به جهت تأكيد ما سبق مثلى ديگر مىآرد و ميفرمايد كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
أى آن گروهى كه ايمان به خدا و برسول به خدا آوردهايد
لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى
باطل مگردانيد أجر تصدقهاى خود را بمنت نهادن بر آن كس كه صدقه ميدهيد او را و بآزار رسانيدن به او ، در تفسير عياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه تأويل اين آيه آنست كه باطل مگردانيد صدقات خود را بمنت نهادن و آزار رسانيدن مر محمد و آل محمد صلوات اللَّه عليه و عليهم را . و فرمودند كه
« نزلت فى عثمان و جرت فى معاوية و أتباعهما »
زيرا كه اين گروه بيت المال را صرف مردم مينمودند تا ايشان سر گرم حرب امير المؤمنين و اذيت حسنين عليهم السلام شوند چنانچه شدند ، عليهم لعائن اللَّه و الملائكة و الناس أجمعين .
كَالَّذِي
ميتواند كه حال باشد از فاعل « لا تبطلوا » به اين معنى كه ضايع مكنيد تصدقات خود را حالكونى كه باشيد مانند آن منافقى كه
يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ
انفاق مىكند مال خود را از جهت خود نمايى بمردم ، و ميتواند كه « كالذى » مفعول مطلق « لا تبطلوا » باشد به اين تقدير كه : لا تبطلوا صدقاتكم ابطالا مثل ابطال المنافق الذى يرائى بانفاقه ، يعنى باطل مكنيد تصدقات خود را باطل كردنى مانند باطل گردانيدن منافقى كه ريا و خود نمايى مىكند بانفاق خود ، و بهر تقدير « ماله » مركب از مال و ضمير راجع بالذى است ، و محتمل است كه مركب باشد از ماء موصول بمعنى « الذى » و از « له » جار و مجرور ، أى ينفق الذى له رئاء الناس ، يعنى نفقه مىكند چيزى را كه حاصل است مر او را بواسطهء ريا و خود نمايى بمردم .
وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
و ايمان نميآورد بخداى تعالى و بروز قيامت كه اگر ايمان آوردى تصدق براى رضاى خداى تعالى ميكردى ، و اگر اعتقاد بقيامت داشتى معامله براى مجازات آن روز نمودى نه بر وجه ريا ، و درين آيه اشارت بر تعدد