مردم زوجهء خود را طلاق ميدادند و هر گاه نزديك ميشد كه عدهء زن منقضى شود رجوع ميكردند و باز طلاق ميدادند و رجوع ميكردند بدون رغبت تا آنكه آن زن شوهر نكند و ضرر به او رسد پس حق تعالى نهى از آن مىكند كه :
وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً
و نگاه مداريد زنان را يعنى رجوع مكنيد بايشان از جهت ضرر رسانيدن بايشان
لِتَعْتَدُوا
تا تعدى و ستم كنيد بر ايشان
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ
و هر كس كه بكند اين كار را پس بتحقيق كه ستم كرده باشد بر نفس خود كه خود را در معرض عذاب الهى در آورده
وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً
و فرا نگيريد احكام خداى تعالى را لعب و بازى و اعراض از آن مكنيد ، و در مقام استخفاف آن احكام مباشيد .
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
و ياد كنيد نعمت خداى تعالى را كه بر شما داده از بعثت پيغمبر آخر الزمان صلى اللَّه عليه و آله و بيان احكام از اوامر و نواهى
وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ
و آن چيزى را كه نازل گردانيده بر شما از قرآن
وَ الْحِكْمَةِ
و از سنن ، افراد كل واحد از كتاب و حكمت بذكر ، تنبيه بر شرافت آنهاست
يَعِظُكُمْ بِهِ
پند ميدهد خداى تعالى شما را به آنچه نازل كرده
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و پرهيز كنيد از عذاب خداى تعالى
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
و بدانيد اينمعنى را كه خداى تعالى به همه چيز داناست .
و چون زنان مطلقه خواستند كه بعد از انقضاء عدت شوهر كنند خويشان ايشان منع ميكردند كه اين بر ما عيب است حق تعالى در رد آن ميفرمايد كه :
وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ
و هر گاه طلاق دهيد زنان خود
فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ
پس برسند بمنتهاى عدت خود ، مراد از بلوغ درين آيه بمعنى وصولست نه قرب
فَلا تَعْضُلُوهُنَّ
پس منع مكنيد ايشان را اى اولياء زن
أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ
از اينكه در آيند بنكاح شوهرانى كه خواهند
إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ
هر گاه راضى شوند از صميم قلب و طوع و رغبت بنكاح در ميان يكديگر بطريق مشروع و معقول .