سورة الدهر
مكية احدى و ثلثون آية ابى بن كعب از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سورة الدهر را بخواند اجر وى جنت و حرير باشد و ابو جعفر عليه السّلام فرموده كه هر كه اين سوره بخواند در هر صبح پنجشنبه حق تعالى صد حور العين عذراء و چهار هزار ثيب از آنها را به او كرامت كند
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتى
بتحقيق كه آمد پيش از اين به زمان اندكى
عَلَى الْإِنْسانِ
بر آدمى مراد جنس است
حِينٌ
هنگامى ممدوده و معين
مِنَ الدَّهْرِ
از زمان ممتد و غير محدود
لَمْ يَكُنْ
در حالتى كه نبود آن آدمى
شَيْئاً مَذْكُوراً
چيزى ياد كرده شده كه آن عنصر بود و نطفه در اصلاب آبا و هيچكس نام او نميبرد و نميدانست كه او انسان خواهد بود و اكثر مفسران برآنند كه مراد به انسان آدم است عليه السّلام كه چهل سال بميان مكه و طايف افتاده قبل از نفخ روح در او و در آن مدت در بعضى زمان خاك بود و بعضى ديگر گل حمأ صلصال و گويند چهل سال خاك بود و باران بر آن ميباريد و بعد از آن مدت چهل سال ديگر بود و بدور زمان متغير گشت و حمأ شد و چهل سال ديگر روح در او دميده شد و آنچه از عطا و ابن عباس نقل است كه آدم بعد از صد و بيست سال تمام آفريده شد و در اين مدت هيچكس از ملائكه و جن او را بانسانيت ياد نميكردند و نميدانستند كه نام او چيست و فايده خلقت او چه باشد مؤيد اينست و در تفسير اهل البيت مذكور استكه مراد على ابن أبي طالبست عليه السّلام و هل استفهام در معنى نفى است نه بمعنى تحقيق يعنى هيچ زمانى نگشت مگر كه او در آن زمان مذكور نشود بلكه هميشه معروف و مذكور بود و چگونه چنين نباشد كه نام شريفش با نام خدا و رسول او بر ساق عرش و بر در بهشت نوشته باشند پيش از خلق عالم در مناقب خوارزمى از جابر عبد اللّه انصارى نقل كرده كه پيغمبر فرمود كه بر در بهشت نوشته استكه لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه على ابن أبي طالب عليه السّلام اخ رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم قبل ان يخلق السموات و الارض بالفى عام يعنى هر سه كلمه بزرگ بر در بهشت نوشته بود پيش از خلق آسمانها و زمينها به دو هزار سال و ديگر در كتاب مذكور مسطور است كه امام حسين بن على عليه السّلام فرمود كه نور من و پدرم يك نور بود در نزد خداى تعالى و چهار هزار سال پيش از آدم مخلوق شده بوديم و نيز در كتاب مزبور مذكور است كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه جبرئيل به من آمد هر دو