بگناه خود مؤاخذه نه مراد آنست كه حق تعالى به جهت شرافت ايمان و ميمنت اعمال صالحه خطيئات ايشانرا مغفور سازد و ايشانرا رستگار گرداند - از امام محمد باقر عليه السّلام مروى استكه نحن و شيعتنا اصحاب اليمين ما و شيعيان ما اصحاب دست راست باشيم .
فِي جَنَّاتٍ
در بوستانهاى بهشت باشند مرفه الحال و فارغ البال
يَتَساءَلُونَ
يكديگر را سؤال كنند در حالتى كه در بهشت باشند .
عَنِ الْمُجْرِمِينَ
از احوال مشركان و بعد از سؤال سائلين مسئولين از احوال مجرمين در جواب گويند .
ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ
ما نگفتيم چه چيز در آورد در دوزخ شما را .
قالُوا
گويند در جواب
لَمْ نَكُ
نبوديم در دنيا
مِنَ الْمُصَلِّينَ
از نماز گذارندگان يعنى ترك نماز ميكرديم و بفريضة آن اعتقاد نداشتيم .
وَ لَمْ نَكُ
و نبوديم در دنيا
نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ
طعام دهيم درويشان را از زكات مفروضه .
وَ كُنَّا نَخُوضُ
و بوديم كه شروع ميكرديم در امور باطله كه آن غيبت محمد بود و غير آن
مَعَ الْخائِضِينَ
با شروع كنندگان در آن .
وَ كُنَّا نُكَذِّبُ
و بوديم كه تكذيب ميكرديم
بِيَوْمِ الدِّينِ
بروز جزا و باور نداشتيم آن را .
حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ
تا وقتى كه آمد بما مرگ .
فَما تَنْفَعُهُمْ
پس سود نكند ايشان را
شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ
شفاعت شفيعان از ملائكه و انبيا و رسل و ساير اهل ايمان عبد اللّه مسعود فرموده كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم در قيامت با سه كس ديگر شفيع بندگان باشند و آنها ابراهيم و جبرئيل و موسى باشد يا عيسى و هيچكدام از اين سه كس زياده از پيغمبر ما شفاعة نكند و بعد از آن چهار انبياى ديگر شفاعت كنند بعد از آن صديقان آنگه شهيدان - مرويست از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم در روز قيامت مردى از اهل بهشت گويد اى پروردگار من بندهء تو فلان در دنيا مرا شربتى آب داده پس اذن شفاعت او به من كرم فرما ندا رسد كه برو و او را از دوزخ بيرون آور او بيايد تجسس او كرده از دوزخ بيرون آورد و نيز از آن حضرت مرويست كه يك شهيد شافع هفتاد مجرم باشد از اهل بيت خود و نيز از آن حضرت منقولست كه از امت من كسى باشد كه حق تعالى بشفاعت او بيشتر از قبيله مضر ببهشت درآورد حاصل كه شفاعة در حق عصاة اهل ايمان قبول خواهد شد نه در باره كافران و مشركان و معاندان .
فَما لَهُمْ
پس چيست مر مشركان جاحد و كافران معاند را
عَنِ التَّذْكِرَةِ
از تذكير كه قرآنست يا مواعظ آن
مُعْرِضِينَ
اعراض كنندگانند .
كَأَنَّهُمْ
گويا كه ايشان در رميدن از قرآن
حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ
خران وحشىاند .
فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ
كه گريخته باشند از شيران از ابن عباس مرويست كه قسوره اصوات شجاعانست در معركه حرب يعنى كفار حمر