بنى اسرائيل با يكدگر گفتند كه موسى دعا كرد تا قارون به زمين فرو رفت كه همه كنور و امتعهء او را تصرف نمايد موسى چون اين سخن بشنيد از خداى تعالى استدعا كرد تا حق سبحانه سرا و گنج و خانهاى او را نيز به زمين فرو برد كما قال اللّه تعالى
فَخَسَفْنا
پس فرو برديم
بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ
قارون را و سراى او را به زمين صاحب لباب آورده كه هر روز قارون مطعون به مقدار قامت خود با خانه و مال به زمين فرو ميرود تا نفخ صور به آخر زمين هفتم خواهد رسيد
فَما كانَ لَهُ
پس نبود مر قارونرا
مِنْ فِئَةٍ
هيچ گروهى از ياران وى كه در آن وقت
يَنْصُرُونَهُ
يارى كردندى او را از منع عذاب
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خداى
وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ
و نبود از انتقام كشندگان بر موسى و يا از منع كنندگان از عذاب يعنى نه كس عذاب از قارون بازداشت و نه خود تواند بازداشتن آن را از خود
وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا
و بامداد كردند آنان كه آرزو بردند
مَكانَهُ
منزلة و جاه او را
بِالْأَمْسِ
ديروز يعنى آنها كه قبل از خسف بر مال و جاه قارون آرزو ميبردند و ميگفتند
يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ
بعد از خسف از آن پشيمان شدند و روى بصلاح آورده
يَقُولُونَ
ميگفتند هر يك با ديگرى
وَيْكَأَنَّ اللَّهَ
چه مانند است بصواب و دور از خطا اينكه خدا
يَبْسُطُ الرِّزْقَ
گشاده ميگرداند روزى را
لِمَنْ يَشاءُ
براى هر كه ميخواهد
مِنْ عِبادِهِ
از بندگان خود بمحض ارادت و حكمت
وَ يَقْدِرُ
و تنك ميسازد آن را بر هر كه ميخواهد بمقتضاى مشيت و مصلحة
لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
اگر نه آن بودى كه خداى منت نهاد بر ما و بما نداد از زخارف و امتعه دنيويه و آنچه تمناى ما بود
لَخَسَفَ بِنا وَيْكَأَنَّهُ
هر آينه فرو بردندى ما را به زمين و حفص بصيغهء معلوم خوانده يعنى خداى ما را به زمين فرو بردى چه مينمايد بصواب اين حال يعنى اينكه
لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
رستگارى نمىيابند ناگرويدگان يا كافر نعمتان
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ
آن سراى ديگر كه خبر آن شنيدهء و وصف آن به تو رسيده
نَجْعَلُها
ساختهايم و مهيا گردانيدهايم آن را
لِلَّذِينَ
براى آنان كه ايشان
لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا
نميخواهند برترى و تكبر را
فِي الْأَرْضِ
در زمين بر وجه غلبه و قهر آن
وَ لا فَساداً
و نه تباهكارى از روى ستم بر ايشان همچنانكه فرعون و قارون خواستند
وَ الْعاقِبَةُ
و سر انجام نيكو
لِلْمُتَّقِينَ
مر پرهيزكاران راست كه از معاصى حذر كنند و بطاعت خدا قيام نمايند و از امير المؤمنين مرويست كه هر كه خواهد كه دوال نعلين وى بهتر از دوال نعلين