به آنكه تلاوت كنم قرآن را و بر قرائت آن مواظبت نمايم تا حقايق آن بر من كشف گردد
فَمَنِ اهْتَدى
پس هر كه راه يابد بسبب متابعت در اين امر
فَإِنَّما يَهْتَدِي
پس جز اين نيست كه راه مييابد
لِنَفْسِهِ
براى نفس خود يعنى منافع آن كه ثواب اخرويست و بركات دنيوى بوى بازگردد
وَ مَنْ ضَلَّ
و هر كه گمراه شود به جهت مخالفت در اين امور
فَقُلْ إِنَّما أَنَا
پس بگو اى محمد جز اين نيست كه
مِنَ الْمُنْذِرِينَ
از بيم كنندگانم و بر من جز بلاغ نيست پس و بال و ضلال كه عقوبت دنيا و آخرتست به من نميرسد بلكه به خودش راجع مىشود
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
و بگو ستايش و ثنا مر خدايراست بر نعمت نبوت و يا بر هر چه به من عطا كرده از علم نافع و عمل صالح
سَيُرِيكُمْ
زود باشد كه بنمايد خدا شما را اى صناديد قريش
آياتِهِ
نشانهاى قاهرهء خود را در دنيا چون واقعهء بدر و خروج دابة الارض و در آخرت از عذاب ابدى
فَتَعْرِفُونَها
پس بشناسيد اين آيتها و ليكن شناختن آن در آن محل شما را نفع ندهد و يارى نكند
وَ ما رَبُّكَ
و نيست آفريدگار تو بغافل عما يعملون بىخبر از آنچه ميكنند مشركان و حفص بخطاب ميخواند يعنى از آنچه شما مىكنيد پس تاخير عذاب بر شما بنابر حكمتيست و مصلحتى نه به جهت غفلت او از اعمال قبيحهء شما چه غفلت بر عالم بالذات ممتنع است پس بعد از مهلت دادن اهمال نخواهد كرد بلكه همه را بجزا و سزا خواهد رسانيد .
سورة القصص
ثمان و ثمانون آية مكية ابى بن كعب از سيد عالم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سورة القصص بخواند حق تعالى بعدد هر كه تصديق موسى كرده و تكذيب وى كرده ده حسنه براى وى بنويسد و هيچ فرشته در آسمان و زمين نماند مگر كه در روز قيامت براى وى گواهى دهند كه او صادق و مصدق بوده در اين كه كل شىء هالك الا وجهه له الحكم و اليه ترجعون بدانكه حق تعالى در سورة النمل امر بندگان نمود بتلاوت در اين سوره بيان مىكند كه طسم از جملهء آيات قرآنست و تلاوت مينمايم بر ايشان از خبر موسى و فرعون كمال قال
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ طسم
طا اشارتست به طهارت نفوس عابدان از عبادت اغيار و