پس كيست ستمكارتر بر خود از آنكس كه افترا كند بر خدا دروغ را يعنى بدروغ نسبت تحليل و تحريم چيزها را به خدا دهد
لِيُضِلَّ النَّاسَ
تا گمراه گرداند مردمان را
بِغَيْرِ عِلْمٍ
بىدانشى و حجتى و دليلى
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
بدرستيكه خدا راه نمينمايد باجبار گروه ظالمان را كه متدين بدين جاهليتاند و از دين حق باز ماندهاند .
قُلْ
بگو اى محمد
لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ
نمىيابم در آنچه وحى كرده شده است بجانب من
مُحَرَّماً
طعامى را كه حرام كرده شده باشد
عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ
بر خورنده كه بخورد آن را و بر اين تنبيه است بر آنكه تحريم معلوم نميشود مگر بوحى نه بهواى نفس مراد آنست كه حق تعالى در شرع مطهر هيچ چيز را حرام نكرد
إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً
مگر آن كه باشد آن طعام مردار
أَوْ دَماً مَسْفُوحاً
يا خون ريخته شده مراد خونى است كه در وقت ذبح از مذبوحى رود يا در زندگى او از او بيرون آيد
أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ
يا گوشت خوك و آنچه از آن توان خورد
فَإِنَّهُ رِجْسٌ
پس بدرستى كه خوك يا گوشت آن پليد است و متنفر طبع
أَوْ فِسْقاً
يا مگر آنكه باشد كشته شده بفسق و آن هر حيوانى كه ماكول اللحم است
أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ
كه آواز برداشته باشد براى غير خدا
بِهِ
به آن يعنى بوقت ذبح آن باسم بتان آن را كشته باشند
فَمَنِ اضْطُرَّ
پس هر كه بيچاره باشد و غير از ميتة چيزى نيابد و ضرورت آن را برخوردن او داشته باشد
غَيْرَ باغٍ
در حالتى كه ستمكار نبود بر بيچارهء مثل خود
وَ لا عادٍ
و نه از حد در گذشته باشد در خوردن زياده از ضرورت و تفصيل اين در سورة البقره گذشته
فَإِنَّ رَبَّكَ
پس بدرستى كه پروردگار تو
غَفُورٌ
آمرزگار است مؤاخذه نكند آن را كه بضرورت اكل محرمات كند
رَحِيمٌ
مهربان است كه بيچارگان را در آن رخصت داده و بعد از آن بيان چيزى مىكند كه بر يهود حرام گردانيده و ميفرمايد كه .
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ
و بر آنكسانى كه يهودند حرام كرديم هر جانورى كه ناخن دارد چون طيور و سباع
وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما
و از گاو و گوسفند حرام كرديم بر ايشان پيههائى كه در اندرون ايشان بود چون پيه گرده و غير آن از اعضاى معينه
إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما
مگر آنچه بر