او بر خداى تعالى مزدى دارد گو بيا : و مزد خود بستان جمعى برخيزند فرشتگان گويند : مزد شما بر خداى تعالى چيست ؟ - گويند : نحن الّذين عفونا عمّن ظلمنا ؛ ما آنانيم كه عفو كرديم از آنان كه بر ما ستم كردند و اگر عفو نكند و بيش از آن مكافات كند ظالم و متعدّى باشد و خداى تعالى ظالمان را دوست ندارد .
[ وَ لَمَنِ انْتَصَرَ ]
و هر كه انتقام كشد پس از آنكه برو ظلم كرده باشند كس را بر ايشان راهى نباشد يعنى كسى را نرسد كه ايشان را ملامت كند ؛ ملامت كسى را بود كه بىسببى بر سبيل ابتدا ظلم كند
[ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ ]
و در زمين بغى كنند بنا حقّ و بر امام مسلمانان بيرون آيند ايشان را عذابى بود دردناك ، و هر آن كس كه صبر كند و جرم و جنايت را باز پوشد و در انتقام نكوشد بدرستى كه صبر كردن و آمرزيدن از جملهء عزايم امور است و از كارهائى كه در غايت جلالت و بزرگى باشد در باب نيل ثواب و ايثار رضاى خداى تعالى .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 44 تا 46 ]
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 44 ) وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ ( 45 ) وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ ( 46 )
و هر كه خداى تعالى او را خذلان كند و با خودش گذارد يا حكم كند بضلالتش ؛ و حكم وقتى كند كه او را ضالّ و گمراه داند و ضالّش وقتى خواند كه او گمراه شده باشد يا خود هر كه را خداى تعالى هلاك گرداند ؛ ويرا پس از خداى تعالى هيچ يارى و وليّى و ناصرى نباشد كه نصرت كند وى را بر عذاب خداى تعالى .
[ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ ]
و تو بينى ستمكاران را يعنى كافران را آنگه كه عذاب را مشاهده كنند
[ يَقُولُونَ ]
گويند كه : هيچ ممكن باشد كه ما را با باز گشتن به دنيا راهى باشد كه با دنيا رويم و تلافى كار خود كنيم و ببدل كفر ايمان آريم و بجاى معصيت طاعت كنيم اگرچه ايشان دانند كه اين تمنّى حاصل نيايد و از آخرت كس با دنيا نيايد امّا اين از غايت جزع گويند
[ وَ تَراهُمْ ]
و بينى تو ايشان را كه : بر دوزخ عرضه ميكنند خاشع و ترسكار با مذلّت و حقارت
[ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ ]
مينگرند از چشمى ذليل پوشيده نه روشن از آنجا