كه ايشان را از گور برانگيزند .
[ وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا ]
مؤمنان گويند كه : زيانكاران آنانند كه نفس خود را زيان كردند و اهل و مال خود را در روز قيامت كه نه اهل خود را ببينند و نه مال خود را و نه نفس خود را در راحتى و آسايشى يابند .
[ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ ]
بدانكه ظالمان آن روز در عذابى دائم باشند و نباشد ايشان را هيچ دوستى و يارى از دوستان و ياران كه يارى ايشان كند بدون خداى تعالى ، و هر كه او را خداى تعالى از راه بهشت گمراه گرداند او را هيچ راهى نباشد نعوذ باللّه من عذاب اللّه .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 47 تا 48 ]
اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ ( 47 ) فَإِنْ أَعْرَضُوا فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً إِنْ عَلَيْكَ إِلاَّ الْبَلاغُ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ ( 48 )
اى مردمان اجابت كنيد دعوت خداى خود را پيش از آنكه روزى آيد كه آن را مردّى و باز داشتى نباشد از خداى تعالى ؛ و شما را در آن روز هيچ پناهگاهى نباشد كه با وى گريزيد و پناه با وى دهيد و شما را انكارى نباشد بر عذابى و استخفافى كه بر شما رود . آنگه رسول را صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تسليت كرد و گفت : پس اگر اين كافران اعراض كنند و روى بگردانند و فرمان تو نبرند ترا هيچ ضررى و باز خواستى نيست ، ما ترا براى آن نفرستاديم تا نگاهبان ايشان باشى و ايشان را بقهر و جبر و زجر از كارى باز دارى ؛ بر تو جز از رسانيدن و پيغام گزاردن كارى ديگر نيست . آنگه گفت :
[ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ ]
ما چون آدمى را از خزاين رحمت خود رحمتى چشانيم و نعمتى رسانيم او بدان شاد شود و خرسند گردد و اگر بدى و نامرادى بايشان رسد و آن نيز بشومى گناه ايشان باشد كافر نعمت گردند و چنان شوند كه گوئى هرگز بر ايشان نعمتى نبوده است .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 49 تا 51 ]
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ( 49 ) أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ ( 50 ) وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلاَّ وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ ( 51 )
ملك آسمان و زمين خداى راست بيافريند آنچه خواهد ؛ كسى را كه خواهد