[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 37 تا 39 ]
وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ( 37 ) وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 38 ) وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ ( 39 )
و آنان كه بپرهيزند و از گناهان بزرگ اجتناب كنند و از فواحش و ناشايستها دورى جويند ؛ سدّى گفت : [ فواحش ] زناست . مقاتل گفت : موجبات حدود است .
[ وَ إِذا ما غَضِبُوا ]
و چون خشم گيرند ايشان باشند كه در حال خشم بيامرزند و حلم را كار فرمايند ، و آنان كه اجابت كنند دعوت خداى را و ايمان آرند و نماز بپاى دارند و كارها كه در ميان ايشان رود بمشورت يكديگر رود يعنى با يكديگر در كارها مشورت كنند . پيغمبر خداى گفت : ما شقى عبد قطّ بمشورة و لا سعد باستغناء رأى ؛ هيچ بندهء بمشورت بدبخت نشود و هيچ كس كه باستبداد و خودى خود كارى كند نيك بخت نگردد . و گفت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : ما خاب من استخار و لا ندم من استشار ؛ كسى كه استخاره كند بىبهره نگردد و هر كه مشورت كند هرگز پشيمان نشود .
[ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ ]
و از آنچه ما ايشان را روزى داديم نفقه ميكنند ، و آنان كه چون بغى و ستم بايشان رسد انتقام كشند يعنى سر مذلّت فرو نيارند چون دست يابند انتقام كشند و عفو نكنند .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 40 تا 43 ]
وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 ) وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 ) إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 42 ) وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 43 )
جزاى بدى را كه عدل است بدى خواند بر سبيل ازدواج و گفت : جزاى بدى بدى باشد يعنى چون كلمهء گويند ترا تو نيز بيش از آن مگوى و در آن مكوش كه اگر كسى با تو بدى كرد يكى را ده باز كنى و اگر بر تو جراحتى كردند مثل آن بيش مكن پس هر كه عفو كند و اصلاح ذات البين كند و در مكافات آن نكوشد مزد آن بر خداى تعالى باشد .
در خبرست كه : چون روز قيامت باشد منادى ندا كند كه : هر كه