ايشان قبول كند اگر توبه كنند ، و از كفر و نفاق باز استند ، و خداى تعالى هميشه آمرزنده و مهربان بوده است و هست .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 25 تا 27 ]
وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً ( 25 ) وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً ( 26 ) وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً ( 27 )
و ردّ كرد و باز گردانيد خداى تعالى كافران را با خشم و كينهء كه ايشان را بود يعنى كافران مكّه را بىمراد و مقصود ؛ بخير نرسيدند و مراد خود در نيافتند ، و خداى تعالى كفايت كرد مؤمنان را قتال و كارزار كردن ببادى كه فرستاد ، و در قرائت عبد اللّه عبّاس و عبد اللّه مسعود است كه : و كفى اللّه المؤمنين القتال ؛ [ بعلىّ بن أبى طالب ] و خداى جلّ جلاله قوى و عزيز بوده است و باشد .
[ وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ]
و فرود آورد آنان را كه آن كافران را يارى كردند و هم پشت « 1 » ايشان يعنى احزاب گشتند و ايشان
هامش
( 1 ) - در بهار عجم گفته : « هم پشتى كنايه از مدد و معونت است و وجه صحّت اين اراده از اين الفاظ آنكه چون مردم قليل در احاطهء جماعت كثير از اعدا واقع شوند طريق احتياط آنست كه آنها پشتها را ملاصق يكديگر كنند و روها به طرف اعدا گذارند ، يا آنكه گفته شود كه : چون در دو فوج محاربه مىشود مقرّر است كه پشتهاى مردم يك جانب بيك طرف خواهد بود و پشتهاى مردم مخالف به طرف ديگر پس [ هم پشتى ] به اين سبب بمعنى اتّفاق و مدد مستعمل مىشود و ميتوان گفت كه : [ پشتى ] بمعنى امداد و تقويت آمده در اين صورت [ هم پشتى ] بمعنى امداد يكديگر باشد بى تكلّف ، و حاجت نباشد بتكلّفاتى كه سابق كرده شد » .