من ضربة نجلاء يبقى ذكرها عند الهزاهز عمرو او را گفت : تو كيستى ؟ - گفت : من علىّ بن ابى طالبام ، گفت : برو كه من نخواهم كه تو بر دست من كشته شوى كه مرا با پدر تو صداقتى و دوستئى بوده است ، امير المؤمنين على عليه السّلام گفت : أمّا من ميخواهم كه تو بر دست من كشته شوى و ليكن اى عمرو من شنيدم كه تو گفتى كه : مرا هيچكس با خصلتى از دو خصلت نخواند الّا كه اجابت كنم و من ترا با يك خصلت ميخوانم ، گفت : آن كدام است ؟ - گفت :
آنكه بخداى ايمان آرى و بپيغمبرش ، گفت : مرا به اين حاجت نيست ، گفت : ديگر چه خصلت خواهى ؟ - گفت : پياده شوى تا با تو كارزار كنم ، عمرو گفت : اى على مرا دريغ مىآيد كه تو بر دست من كشته شوى ، على گفت : تو چرا كشته نشوى ؟ - عمرو گفت :
تو كشى مرا ؟ - گفت : ان شاء اللّه بتوفيق خداى ، عمرو خشم گرفت و از اسب به زير آمد و اسب را پى كرد و يك دو نوبت با يكديگر بگرديدند ، عمرو در آمد و على را ضربتى بزد على درقه « 1 » در سر كشيد درقه « 2 » را ببريد و مغفر را ببريد و تيغ بسر على عليه السّلام رسيد آنگه امير المؤمنين على بر كنار آمد عمرو گمان برد كه او را كشت ، مبارز ديگر خواست ، امير المؤمنين على جراحت را ببست و با پيش او آمد گفت : تو كيستى ؟ - امير المؤمنين گفت : همان كه اوّل بودم ، گفت : هرگز ندانستم كه كسى از ضربت من چنين بجهد ، امير المؤمنين گفت : يا عمرو نوبت منست ، گفت : بيار ، عمرو باستاد على عليه السّلام حمله كرد عمرو سر در زير سپر كشيد على ضربت با زير برد و برران او زد و رانش بيفكند عمرو از پاى درآمد امير المؤمنين بجست و بر سينهء وى نشست و سرش از تن جدا كرد و بر دست گرفت و اين بيتها ميخواند « 3 » :
هامش
( 1 ) - در نسخ اين تفسير و تفسير أبو الفتوح ( ره ) در هر دو مورد : « درق » . در برهان قاطع گفته : « درقه بفتح اوّل و سكون ثانى و قاف مفتوح بمعنى زره باشد كه به عربى [ درع ] خوانند و بمعنى سپر هم به نظر آمده است كه به عربى [ جنّه ] گويند » پس معلوم شد كه در اينجا معنى دوّم مراد است .
( 2 ) - در نسخ اين تفسير و تفسير أبو الفتوح ( ره ) در هر دو مورد : « درق » . در برهان قاطع گفته : « درقه بفتح اوّل و سكون ثانى و قاف مفتوح بمعنى زره باشد كه به عربى [ درع ] خوانند و بمعنى سپر هم به نظر آمده است كه به عربى [ جنّه ] گويند » پس معلوم شد كه در اينجا معنى دوّم مراد است .
( 3 ) - بايد دانست كه اين اشعار در نسخ متفاوت يعنى كم و زياد نقل شده است از اين روى ما مطابق تفسير ابو الفتوح ( ره ) كه اصل مأخذ است نقل كرديم و طالب شرح و بيان آنها رجوع كند بشرح ميبدى بر ديوان منسوب بأمير المؤمنين عليه السلام ( ص 202 - 205 چاپ ايران بسال 1285 ) يا بسادس بحار باب غزوة الاحزاب ( ص 542 چاپ امين الضرب ) .