خود يعنى معبودان ؛ ايشان را هيچ شفيعى و خواهشگرى نباشد و بخدائى ايشان در آنوقت كافر شوند و گفتهاند كه : شريكان ايشان بايشان كافر بوده باشند و از ايشان تبرّا كرده و گويند كه : ما از عبادت شما بيزاريم اين عبادت نه برضا و فرمان و اختيار ما نرفت و اين محمول باشد بر معبودان أحياء چون عيسى بن مريم و غير او .
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 14 تا 16 ]
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ ( 14 ) فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ ( 15 ) وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ ( 16 )
و روزى كه قيامت برخيزد مسلمانان از كافران متفرّق شوند و كافران نيز از يكديگر جدا گردند ؛ چنان كه در دنيا بر باطل مجتمع بودند در آخرت متفرّق شوند ، و امّا آنان كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند در مرغزارى از مرغزارهاى بهشت شادان و خرّم و خوشدل باشند و [ حبره ] شادى بود رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : ما امتلأت دار حبرة الّا امتلأت عبرة . و گفتهاند كه : معنى
[ يُحْبَرُونَ ]
« يلذّون بالسّماع » است يعنى ايشان را بسماع خوش لذّت دهند از اوزاعى سؤال كردند ازين معنى ؟ - گفت : هو السّماع فى الجنّة هم او گفت : خداى تعالى هيچ خلق نيافريد خوش آوازتر از اسرافيل ، چون او بسماع درآيد بر زبان اهل هفت آسمان تسبيح بتسبيح برود « 1 » .
ابو هريره گفت كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صفت بهشت ميكرد مردى بر پاى خاست
هامش
( 1 ) - ابو المحاسن ( ره ) عبارت را خلاصه كرده و نصّ كلام ابو الفتوح ( ره ) اين است :
« يحيى بن أبى كثير را پرسيدند از اين آيت گفت : هو السماع فى الجنّة ، و او زاعى را پرسيدند هم اين گفت ، آنگه گفت : چون ايشان سماع كنند هيچ درخت در بهشت نماند و الّا بكشى در آيد ، هم او زاعى گفت : خداى تعالى هيچ خلقى نيافريد خوش آوازتر از اسرافيل چون او بسماع در آيد بر اهل هفت آسمان تسبيح ببرد » .