سورة الرّوم
مكّيّة و هى ستّون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الم ( 1 ) غُلِبَتِ الرُّومُ ( 2 ) فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ ( 3 ) فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ( 4 )
بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 5 ) وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 6 ) يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ ( 7 )
اين سوره مكّى است و شصت آيت است « 1 » .
از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت است كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى او را ده حسنه بدهد بعدد هر فريشتهء كه خداى را در ميان آسمان و زمين تسبيح ميكنند و هر طاعتى كه در آن روز و شب كند بموقع قبول افتد .
ابو بصير از صادق عليه السّلام روايت كرد كه « 2 » او گفت : هر كه در شب بيست و سيّم ماه رمضان سورهء عنكبوت و سورهء روم بخواند بخداى كه او از اهل بهشت باشد و درين قول استثنا نميكنم و نمىترسم كه خداى درين سوگند بزهء بر من نويسد .
مفسّران گفتهاند كه « 3 » : در فارس زنى بود كه فرزندان او همه شجاع و
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و هشتصد و نوزده كلمت است ، و سه هزار و پانصد و سى و چهار حرف است » .
( 2 ) اين حديث در مقام بيان فضل سورهء عنكبوت نيز نقل شد ( ص 204 ) و ما در آخر تفسير همين سوره در ذيل ( ص 259 ) عبارت متن عربى اين حديث را براى تيمّن نقل خواهيم كرد إن شاء اللّه تعالى .
( 3 ) ابو الفتوح ( ره ) قصّه را چنين ياد كرده ( ج 4 چاپ اوّل ؛ ص 250 ) :
« و قصّهء اين آنست كه مفسّران گفتند كه : در فارس زنى بود كه فرزندان او همه پادشاه بودند و شجاع ؛ كسرى اين زن را بخواند و گفت : من ميخواهم كه لشكرى بروم فرستم و بر ايشان اميرى كنم از فرزندان تو ، تو أحوال فرزندان خود مرا بگوى تا من بدانم كه كيست كه اين كار را شايد ، گفت : امّا پسر من فلان از گرگ حذرتر است و از روباه