[ سوره يس ( 36 ) : آيات 1 تا 9 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يس ( 1 ) وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ( 2 ) إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 3 ) عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 4 )
تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ( 5 ) لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ فَهُمْ غافِلُونَ ( 6 ) لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 7 ) إِنَّا جَعَلْنا فِي أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ( 8 ) وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ ( 9 )
مفسّران در معنى
[ يس ]
اختلاف كردهاند بعضى گفتند : قسم است ، عبد اللّه عباس گفت : اى آدمى ، سعيد جبير گفت : يا محمّد ، دليلش قوله تعالى
[ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ]
و « سلام على آل يس » ابو بكر ورّاق گفت : يا سيّد البشر اى مهتر خلائق بحرمت قرآن محكم و با حكمت كه تو از جملهء پيغمبران مرسلى و فرستادگان بحقّى بر راه راست و طريق مستقيم ، و اين آيت ردّ است بر كافرانى كه گفتند رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را :
لست مرسلا ، تو مرسل نيستى .
[ تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ]
اين قرآن تنزيل خدائى است عزيز يعنى غلبه كننده و بخشاينده يعنى فرستادهء وى است نه گفته و فرا بافتهء غيرى ، براى آن فرستاد قرآن را به تو تا بترسانى و بياگاهانى گروهى را از آنچه پدران ايشان را به آن بترسانيدند از عذاب خداى تعالى يا بترسانى قومى را كه پدران ايشان را نترسانيدند به آنكه پيغمبرى بايشان نفرستادند پس ايشان غافلان و بيخبرانند
[ لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ ]
بدرستيكه واجب گشت و سزاوار شد بر بيشترين ايشان گفتار خداى تعالى كه گفت :
« لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ » *
براى آنكه ايشان از آنها اند كه معلوم خداى تعالى است كه ايمان نخواهند آوردن و بر كفر بخواهند مردن آنگه مثلى زد اصرار كردن ايشان را بر كفر بآنكس كه او را بقهر و جبر منع كرده باشند از فعلى
[ إِنَّا جَعَلْنا ]
ما كرديم در گردنهاى ايشان غلّها و بندها پس اين غلّها بزنخهاى ايشان رسيد و چنان شد كه نميگذارند كه سرهاى خود را در پيش اندازند پس ايشان سر برافراشتهاند و چشم در پيش افكنده و بر هم نهاده نه از پيش مىبينند و نه از پس يعنى اين كافران نظر و انديشه نميكنند و مصالح عاجله و آجلهء خود را نميدانند