اى مردمان شما همه محتاجانيد بخداى و خداست كه او توانگر مطلق است و بىنياز ، منعمى كه نعمت مىكند بر جملهء خلايق بانواع نعم و ستوده است مستحقّ حمد و ثنا
[ إِنْ يَشَأْ ]
اگر خواهد شما را ببرد و از روى زمين نيست گرداند تواند كه ببرد و خلق نو بيارد و اين بر وى كه قادر بر كمال است دشوار نباشد . آنگه وصف عدل خود كرد و گفت : هيچ نفسى گنهكار گناه ديگرى برندارد و گناه غيرى برو ننهند و بگناه ديگريش نگيرند ، و اگر نفسى گرانبار ببار گناه غيرى را بخواند تا گناه او را بردارد او را اجابت نكند و عذاب او بر ندارد ، و اگرچه آنكس كه ويرا خواند نزديكترين مردمان بود از مادر و پدر و برادر و خواهر فضيل عياض گفت : فرداى قيامت مادرى و فرزندى را در عرصات قيامت آرند هر دو گرانبار باشند ببار گناه ؛ مادر فرزند را گويد : حقّ ولادت و تربيت و رضاع من بجاى آر و يك گناه ازين گناهان من بردار ، گويد : اى مادر دور باش كه من با خود درماندهام
[ إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ ]
بحقيقت اى محمّد تو آن كسان را ترسانى كه ايشان از خداى ترسند در حالى كه عذاب او نميبينند و از آن غائب باشند يعنى بيم كردن در ايشان اثر كند نه در غير ايشان ، و از صفت ايشان آن باشد كه نماز بپاى دارند و پاكيزه شوند بطاعات و ترك كردن معاصى ، و هر كه پاكيزه شود و پارسا باشد براى خود باشد ، و بازگشت او و همگنان با خداست جزا و پاداشت بنيكوئى و پاكيزگى بيابند .
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 19 تا 26 ]
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ ( 19 ) وَ لا الظُّلُماتُ وَ لا النُّورُ ( 20 ) وَ لا الظِّلُّ وَ لا الْحَرُورُ ( 21 ) وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لا الْأَمْواتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ ( 22 ) إِنْ أَنْتَ إِلاَّ نَذِيرٌ ( 23 )
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلا فِيها نَذِيرٌ ( 24 ) وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ ( 25 ) ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ( 26 )