تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى ) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
امّتى با مقتدا تا چون بدوزخ رسند درهاى دوزخ را بگشايند و آن هفت در باشد خازنان دوزخ ايشان را گويند : آيا رسولان و پيغمبران كه از شما بودند بشما نيامدند كه بر شما ميخواندند آيات خدايرا و شما را مىترسانيدند از ديدن اين روز ؟ - گويند : بلى آمدند ليكن واجب شد و سزاوار گشت سخن خداى تعالى كه گفت :
« لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ » *
كافران را گويند : در شويد ازين درهاى دوزخ كه اين جاى شماست و بد جاى است دوزخ گردنكشان را .

[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 73 تا 75 ]

وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ( 73 ) وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 74 ) وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 75 ) و برانند آنان را كه تقوى و پرهيزگارى كرده باشند تا ببهشت گروه گروه هر گروهى را با مقتداى وى تا چون بدرهاى بهشت رسند و آن هشت است درهاى بهشت را گشاده يابند فريشتگان باستقبال آيند خازنان بهشت بهشتيان را گويند : سلام و درود بر شما باد خوشدل باشيد و خوش عيش و در بهشت آئيد مخلّد و جاويد ، امير المؤمنين على عليه السّلام گفت : ايشان را بدر بهشت برند و بر در بهشت درختى باشد از ساق آن درخت دو چشمه آب مىآيد او را گويند : ازين غسل كن غسل كند نضرة النّعيم بر اندام وى برود اندامش پاكيزه شود و ناعم شود پس از آن ديگر گرد بر وى ننشيند و مويش كاليده نگردد آنگه از چشمهء ديگر آب دهند ايشان را تا آنچه در اندرون ايشان باشد از رنج و غلّ و غشّ و حقد و حسد بيرون شود آنگه فرشتگان باستقبال ايشان آيند بر در بهشت و ايشان را گويند :
[ سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ]
هر يكى بعلامات بشناسند و گرد ايشان در آيند چنان كه خويشان مشفق كنند با كسى كه از سفر درآيد آنگه يكى از غلامان برود و زنان او را از حور العين خبر دهد تا ايشان باستقبال درآيند تا در سراى و بر وى سلام كنند چون