[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 68 تا 70 ]
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ ( 68 ) وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ وُضِعَ الْكِتابُ وَ جِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَ الشُّهَداءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 69 ) وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِما يَفْعَلُونَ ( 70 )
و در صور دردمند پس بيهوش شود و بميرد هر كه در آسمان و زمين باشد مگر آنكه خداى تعالى خواهد و اين در وقت نفخهء دوّم باشد كه عند آن جملهء اهل آسمان و زمين بميرند الّا چهار فريشته « 1 » جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل . ابو هريره روايت كرد از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه : ازو پرسيدم گفت : از جبرئيل پرسيدم كه : اينان كه باشند كه خداى تعالى استثنا كرد ؟ - گفت : هم الشهداء متقلّدين اسيافهم ، گفت :
شهيدان باشند تيغها در گردن افكنده در پيرامن عرش استاده باشند روز قيامت فريشتگان باستقبال ايشان آيند با بختيان از ياقوت بزمامهاى زبرجد و پالانهاى سندس و استبرق نرمتر از حرير هر گامى چند چشم زخمى « 2 » باشد در متنزّهات بهشت ميگردند گويند : بيائيد تا بنگريم كه : خداى تعالى چگونه حكم مىكند ميان خلقان بيايند و مينگرند انس مالك گفت : من از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيدم كه اينان كه باشند ؟ - گفت : جبرائيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيلاند ، خداى تعالى گويد : كه ماند اى عزرائيل ؟ - و او عالمتر باشد گويد :
بار خدايا تو عالمترى ما چهار كس ماندهايم ، گويد : اى ملك الموت جان اسرافيل بردار او جان اسرافيل بردارد ، آنگه گويد : كه ماند ؟ - گويد : بار خدايا جبرئيل و ميكائيل ، ملك الموت را گويد : ميكائيل را جان بردار جان او بردارد آنگه گويد :
كه ماند ؟ - گويد : بار خدايا ملك الموت ماند و جبرئيل ، حقّ تعالى گويد : مت يا
هامش
( 1 ) در غالب نسخ : « فرشته » .
( 2 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « چشم زخم » بدون « چند » در اوّل و ياء وحدت در آخر و ترجمهء اين عبارت از روايت است « و مدّ خطاها مدّ ابصار الرجل » چنان كه در « الدّر المنثور » و غير آن نقل شده است پس « چشم زخم » بمعنى « مدّ البصر » به كار رفته است .